Meli

Kater

6 jaar


Het sprookje van de binnenhuisarchitect en de catwalklady

Lang, heel lang geleden (om precies te zijn in oktober 2011), op een plek hier ver vandaan, leefden een aantal poezen en katers in harmonie samen. De wereld was hard, moeilijk om je buikje gevuld te houden, maar samen konden ze de wereld aan. De katers waren heel lief voor de poezen, en zo kwam het dat er ook kleine poesjes en kleine katertjes geboren werden. De kleine kittens lagen allemaal samen in een nest, en de mama's zorgden per toerbeurt voor hen. Het leek misschien een heel gelukkig leven zo, maar helaas waren daar ook Enge Mensen. Eng, omdat ze altijd kwaad deden. Nooit eens een lief woordje, nooit een helpende hand, nee, schoppen en slaan en soms overleefde een van de katten dat helaas niet. Toen kwamen er mensen met kooien en lekker eten. De papa's en mama's zeiden tegen de kleine kittens dat ze zich goed moesten verstoppen omdat deze mensen vast ook niet betrouwbaar zouden zijn. Maar o wat deden hun buikjes zeer van de honger, en o wat jeukten hun vachtjes toch. Twee dappere zusjes lieten zich door hun nog dapperder stiefbroertje overhalen om eens een kijkje te gaan nemen. Klap, daar viel de kooi ineens dicht. Snel kwamen de mensen tevoorschijn en namen de drie kittens mee. Hadden hun papa's en mama's toch gelijk gehad? De drie dappere kleintjes verweerden zich met hand en tand, maar niets mocht baten. Ze zaten opgesloten en konden niet terug naar hun veilige nest.

Ineens was daar een mensenvrouwtje dat zachtjes begon te praten. Ze beloofde dat de drie kleine katjes nooit meer pijn of kriebel of honger zouden hebben en dat ze een Opleiding zouden krijgen. Opleiding? Huh? Nadat de buikjes gevuld waren en de kriebelbeestjes en bijtende beestjes weg waren, begon de Opleiding al gauw. Les een, netjes dankjewel zeggen als je eten kreeg, was algauw voltooid. Les twee, niet blazen of bijten of meppen als dat mens dichterbij kwam, was wat lastiger. Maar het vrouwtjesmens had een trucje, want die vingers konden buikjekriebelen en zo kwam het toch nog goed met les twee. Les drie was nog weer moeilijker. Er kwam een andere vrouw kijken of de kleine kittens al klaar waren voor de Hogeschool. Dat was spannend! Maar na een aantal weken oefenen slaagden poesje Maartje en katertje Meli voor de basisopleiding en was het moment van de hogeschool gekomen. Samen gingen ze op reis.

Het andere mensenvrouwtje dat ze een aantal weken geleden hadden ontmoet was de juf op de Hogeschool. Les een, een nieuw huis ontdekken, daar slaagden de katjes al snel voor. Les twee, knuffelen en geaaid worden, daar was wat oefening en geduld voor nodig. Want ja, de papa's en mama's hadden goed gewaarschuwd voor onbetrouwbare mensen dus je wist maar nooit! De kleintjes bleven altijd een beetje op hun hoede, maar door de rust van de lieve juf kwam dat allemaal goed. Toen kwam les drie, een beroepsopleiding kiezen. Meli was erg geïnteresseerd in het inrichten van de woning, dus de keuze voor binnenhuisarchitect was al snel gemaakt. Maartje twijfelde nog een beetje, maar zij was intussen uitgegroeid tot een prachtig slank poesje met een zwierende staart en prachtige meisjesogen, en haar bikinibroekje stond haar beeldig. Daarnaast hield ze erg van veertjes. Dus Maartje koos voor de catwalk. Na een poosje slaagden de katjes ook voor deze les.

En ze leefden nog lang en gelukkig, zou je zeggen. Maar helaas werd de wereld van de Hogeschooljuf heel onveilig voor haar, waardoor het beter was als de twee dappere katjes terug bij de juf van de basisopleiding zouden gaan wonen. Dat was natuurlijk weer even wennen, maar gelukkig kwamen de lessen van de basisopleiding en de hogeschool goed van pas. In alle rust kunnen ze nu weer hun favoriete beroepen uitvoeren. En dat doen ze heel goed! Meli staat vroeg op en gaat elke ochtend dapper aan de slag met de inrichting van hun kamer. Maartje geeft hem instructies waar ze haar favoriete mandje en haar Knuffelpoes wil hebben. Zodra hij moe is van het werken, kruipt hij weer gezellig bij Maartje voor een samen-middagslaapje. In de avond komt het mensenvrouwtje thuis en laat Meli aan Maartje zien hoe goed hij kan knuffelen met haar. Dan is het de beurt aan Maartje. Ze rekt zich eens goed uit en gaat in de mooiste poses staan, met zwiepend staartje en trappelende pootjes. Als de veertjes tevoorschijn komen, doen ze samen nog eens extra hun best. Na de persoonlijke verzorging en een uurtje samen ravotten, is het dan tijd voor een welverdiende nachtrust.

Maar eigenlijk is het raar natuurlijk, dat deze twee lieverds bij hun basisschooljuf wonen. Ze verdienen hun eigen huis waar ze hun beroep kunnen uitvoeren, de juf hebben ze niet meer nodig. Ze zoeken enkel een veilig thuis waar ze de rust krijgen om zichzelf te mogen zijn. Een beetje verlegen in het begin misschien, maar als ze de rust krijgen zichzelf te ontplooien, dan zijn ze de liefste knuffelaars. Heb jij toevallig nog een vacature voor een binnenhuisarchitect en een catwalklady? Voor een nieuw "nog lang en gelukkig"? Kom dan gauw kennismaken met deze twee schatten!



Wilt u meer info over deze poes? Mail ons dan nu!