Logo VZW Zwerfkat in Nood II

Wat maken we mee


2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | Eerdere berichten

December | November | Oktober | September | Augustus | Juli | Juni | Mei | April | Maart | Februari | Januari

27-10-2015
Aangereden kittentje uit Tongeren

Gistermorgen kregen we een telefoontje van de dierenarts uit Lauw. Er was de dag ervoor een kittentje bij haar binnengebracht, een verkeersslachtoffertje. Het kleine mannetje was nog maar 10 weekjes oud en zijn staartje was er deels al afgerukt, brrr. Er zijn ook foto's gemaakt en Pepsie bleek een bekkenbreuk te hebben. Nou jongen, jij hebt mazzel gehad hoor!
Het lijkt hem niet te deren, hij is alleen maar blij en hij prrr, prrriet prrriet ...naar ons en komt kusjes brengen.
Het staartje werd deels geamputeerd en nu moet hij vooral benchrust krijgen. Moeilijk hoor, voor zo'n olijk ding,maar wat moet, dat moet.
Pepsie is een schatje, er moet heel veel geknuffeld worden en soms ( als ie braaf is :-) ) mag hij gezellig op de bank liggen.
Welkom kleine schat, geen gevaarlijk verkeer meer voor jou hoor!
ps hij is niet gechipt.

27-10-2015
Luid gillend op straat

Lukasje toch, wat was jij overstuur! We kregen vorige week een melding van een jonge kat op straat in Neeroeteren. Hij liep daar de hele avond de longen uit zijn lijf te schreeuwen. De buurman pakte hem op en kwam bij de meldster binnen. Onze vrijwilligster hoorde hem loeien en schreeuwen op de achtergrond. Dit was GEEN normaal gedrag voor een katje. Toen we vroegen of hij misschien gewond was, kon men op eerste zicht niks zien.
Vanwege het abnormale geloei, besloten we de kat onmiddellijk op te halen.
Hij kon echter niet stoppen, hij was compleet helemaal over de rooie, zo zielig.
Hij kreeg eerst een hapje eten, aanvallen! Al schrokkend slobberde hij het eten in 1 teug naar binnen. Was dat misschien het probleem?
Lukas werd overgebracht naar ons opvanggezin, maar hij stopte nog altijd niet met schreeuwen...
Opnieuw weer een hapje eten en hij kalmeerde. Hij liet zich uitgebreid aaien, en genoot zichtbaar van alle aandacht, de schat.
Toch bleek hij nog altijd erg overstuur te zijn, er was iets gebeurd, kon niet anders... dit had niet alleen maar met uitgehongerd zijn te maken.
Die nacht kon hij zijn draai niet vinden. Hij ging raar liggen, weer draaien, en hij was heel stil.Te stil. Soms klaaglijk miauwen, het zat ons niet lekker. Volgens ons had hij pijn. Zijn achterhand was niet goed.
De volgende morgen toch maar even met hem naar de dierenarts, arm ding!
Lieve Lukas, was niet gechipt, niet gecastreerd en schreeuwde het uit, toen zijn bekken werd aangeraakt. Hmmm.. Hij had ook een verhoogde hartritme, waarschijnlijk wat last van shock. Hij kreeg eerste hulp en later werden er foto's gemaakt.
Zijn bekken bleek zwaar gekneusd te zijn, en meneer kreeg benchrust voorgeschreven. Maar dat vindt hij helemaal niet erg, zeker niet als hij lekkere hapjes voorgeschoteld krijgt!
Lukas is nog maar 7 maandjes jong en hij is dol op iedereen! Maar wat was er nou specifiek op straat gebeurd... een trap gehad? Uit de auto gekiept? Hij kende duidelijk zijn omgeving niet, en waarom zo volledig overstuur? Zou hij een baasje hebben? Hij heeft mensen gekend...

21-10-2015
En weer drie kittentjes binnen van een vakantiepark

Ditmaal van een vakantiepark in Zutendaal. Er liepen 4 kittentjes in de buurt van het restaurant en de meldster maakte zich zorgen om hen. We besloten eerst een kijkje te gaan nemen, wat rondlopen, zoeken. De eerste keer vonden we de aapjes niet, maar de volgende dag was het raak! Wat zijn jullie nog klein, 6 weekjes! De meldster had er al zo twee kunnen pakken, top! Maar de andere twee kleintjes lieten zich niet zomaar vangen, dus daar moesten vangkooien voor komen. Zo gezegd zo gedaan. Vandaag het derde kittentje binnen! Nu nog nummertje 4, en dan is de familie weer compleet...

21-10-2015
Sorry lieve Mike...

Ja de foto is eng, ja je schrikt en ja je zou willen weg klikken?
Mike hoort er wel bij, want ook hij verdient de aandacht. Hij ziet er misschien eng uit, maar hij is onder ons en we houden heel veel van hem.
Onze Griekse god heeft een kwaadaardig tumor. Maar dankzij Facebook, kregen we een belangrijke tip. We namen contact op met DE beste oncoloog van Europa en stuurden hem foto's van Mike.
Ondertussen kreeg Mike vlekjes, en na een check-up, bleek hij ook nog eens schimmel te hebben. De oncoloog zag nog mogelijkheden voor de neus. Indien de plek rond het oog óók kanker was, dan zag hij het somber in.
We hebben onderzoeken laten doen en de uitslag is binnen...
Het geluk is niet aan zijn zijde. Hij heeft ook kanker aan zijn oog en er zijn geen mogelijkheden meer.
Allerliefste Mike. We wilden alles voor je doen, we bekeken alle mogelijkheden, je mocht zelfs naar een hele beroemde specialist.
Maar het is jou niet gegund. De kanker heeft grip gekregen op jouw jonge leven, het mag niet zo zijn.
Je geniet nog: je komt je aaitjes halen, je houdt van lekker eten, je voelt je goed. We bekijken het elke dag opnieuw. Wanneer je aangeeft dat het genoeg is, zullen we afscheid nemen. Lijden staat niet in ons woordenboek, we volgen je nauwlettend op.
Veel mensen kunnen hier niet tegen, maar weet je? Jij hoort erbij Mike, hoe je er ook uitziet. Je blijft altijd onze mooie jongen. x

19-10-2015
Dapper

Angel had drie baby's. Maar wat ze niet wist, was dat haar gezinnetje gevaar liep.
Ze dacht een veilige plek gevonden te hebben, een plekje waar ze ongestoord haar kindjes kon verzorgen, een plekje waar ze vast eten kreeg.
Maar het was een foute plek.
De buurt vond het maar niks dat ze daar was. Het beste was dan ook: geen eten geven, want anders bleven ze plakken. Hoe hongerig de maagjes ook waren, mama en haar kindjes kregen niets... van niemand.
Het gezinnetje begon problemen te krijgen. De drie kleine kittens begonnen met de dag zwakker te worden. Angel kon er niets aan doen, ze kon zelf amper iets bieden, daarnaast waren de kittens al een week of 7, zij hadden voedsel nodig.
Haar eerste kindje legde zich neer. Hij/zij kon niet meer. Het duurde een aantal uren, totdat er een familielid elders het besloot mee te nemen, en gelukkig maar. We werden 's nachts gebeld.
We waren in rep en roer, want wie konden we nog zo laat optrommelen! Gelukkig was er een vrijwilligster wakker, en kon men het kleintje naar haar brengen. Echter, hulp kwam te laat. Het diertje stierf onderweg.
De volgende dag was het weer raak. Haar andere kindje raakte ook verzwakt en legde zich neer op de koude grond. Daar lag ze de hele middag, terwijl men haar daar zag. Hoe zou Angel zich gevoeld hebben..
Ook ditmaal werden we weer later op de avond gebeld. We lieten ze nu rechtstreeks naar onze dierenarts rijden. Maar ook dit liefje, was niet meer te redden. De onderkoeling en de verhongering hadden hun tol geëist. Dit was tevens de constatering van de dierenarts, de temperatuur van het kittentje was zo laag, het was niet meer te meten...
Nu waren we het zat! We wilden zelf een kijkje gaan nemen, en de rest vangen. We kregen een moeilijke samenwerking. Nu bleek ook het derde kittentje te zijn gestorven.
Maar mama, mama toch, wat heb jij moeten zien en hoe moest jij je voelen. Jouw arme kinders.
Mama zou een week later wel door de gemeente worden gevangen, dus alles is opgelost. Dacht het niet! Die gaan wij NU vangen, ze moet NU in veiligheid worden gebracht.
Gelukkig kregen we van 1 buurman wel hulp... en ja hoor, hebbes!! Ze zat in de kooi. We waren zo opgelucht...
De uitdrukking in haar ogen, raakte regelrecht ons hart. Ze zag er gebroken uit, geen puf, geen zin meer.
We werden emotioneel.
Kom maar Angel, rust maar uit, en eet eerst wat goede voeding.
Ze was schichtig, wantrouwend, maar we mochten haar voorzichtig aaien.
De volgende morgen even naar de dierenarts, want ze begon wat te rochelen en had wat wonden. Gelukkig viel alles goed mee, ze was inderdaad ondervoed, en de wonden vielen mee. Ze kreeg wel een oppepspuitje. Onze dierenarts was onder de indruk van haar zachte karaktertje.
Wat dit dappere poesje nu vooral nodig heeft, is ervaren dat wij mensen het heel goed met haar menen.
We willen straks die schittering in je ogen zien, maar we gaan je nu vooral heel heel erg vertroetelen. Het komt goed Angel, het komt goed.

19-10-2015
Dag lieve Felis!

En weer een kleine hummel onder onze vleugels.
Dit kleintje werd gevonden in Antwerpen. Helemaal in zijn uppie, geen familie aanwezig.
Gelukkig hadden we een plekje en Felis kon zich installeren,. Hij was in het begin wat onrustig, maar dat zijn we gewend. De kleintjes hebben vaak een paar dagen tijd nodig om aan de verandering te wennen......
Felis had bezoek van de familie vlo, en had wat last van diarree.
Maar dat lossen we wel op! Hij drinkt braaf zijn flesje en het is een schatje! Welkom kleine hummel

18-10-2015
Babsie van de houten paletten

Hier is ons pechvogeltje nog even.
Negen daagjes geleden kwam ze bij ons binnen. Babsie zat onder een stel houten paletten. Hoe ze daar terecht is gekomen, was ons een raadsel,want ze had zichzelf helemaal onderin gewurmd. Ze was zelf erg onder de indruk, want haar oogjes waren zo groot als schoteltjes. Ze was zo bang.
Na een tijdje puzzelen, konden we haar gelukkig helpen. Kom maar meisje, och och wat een angst.
Gelukkig liet ze zich goed troosten en dachten we: Nou, dat gaat de goede kant op!
Maar ze kon heel moeilijk lopen, ze bewoog weinig, en wanneer ze liep, ging ze naar een paar stapjes weer zitten. Klopte niet, er moest ergens een blokkade in haar rug zitten oid, de dierenarts toch eens naar laten kijken.
Foto's werden gemaakt en toen kwam de nare prognose.
Het was geen blokkade, maar het bekken aan haar linkerkant is helemaal kapot!
Dit kan zijn door bijv. vast te zitten tussen de paletten, een aanrijding, uit een auto gegooid ... het is gissen.
Opereren is niet mogelijk, omdat daar de groeischijven zitten, de zenuwen, de staart enz. Nee toch, meiske toch!
Ze krijgt nu benchrust en pijnstillers, daarna gaan we weer kijken of er iets is verbeterd.
We moeten er echter rekening mee houden, dat Babsie nooit meer goed gaat kunnen lopen, en ze hier een blijvend letsel aan overhoudt.
Dat was pittig nieuws, waren we helemaal niet blij mee! Maar pas op de plek, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Gelukkig vind je het niet erg in de bench en staan je oogjes al heel wat meer ontspannen! Zet em op kleine Babsie!

15-10-2015
We hopen op een wonder...

Het gaat helemaal niet goed met ons Boeleke.
Vorige week kwam Boeleke met spoed binnen bij onze dierenarts. Hij was aangereden en had een heel ernstige bekkenbreuk. Tevens had hij een hele grote wond in zijn lies, waar de maden al vrij spel hadden gekregen.
Boeleke werd meteen onder handen genomen, maar ondertussen ook gecheckt op chip. Hij bleek een baasje te hebben!...
Echter vroeg het baasje enkel naar de kosten en vroeg niet hoe het met de kat ging. Hij wilde dat zijn kat werd ingeslapen.
Dit is natuurlijk niet doorgegaan...
De wond werd goed schoongemaakt, gehecht, en met verplichte kooirust, kon onze opvangmama hem lekker gaan verwennen.
Maar het lot besliste anders. De volgende dag ging het mis: De wond was weer opengegaan, en aan de andere kant van de lies, begonnen ook al gaatjes te ontstaan. De boel was weer helemaal gaan ontsteken, verdorie! Opnieuw alles schoongemaakt en dichtgemaakt.... maar voor hoe lang?
Boeleke bleef zo lief! En maar kopjes geven, spinnen en kneden. Wat een fantastisch dier!
Weer terug bij zijn opvanggezin.... tot de volgende dag. Alweer was de boel opengegaan. En op zijn buik en hak, was er ook al huidloslating te zien.
De maden hebben heel veel kwaad aangericht daarbinnen, in zijn lichaampje. Ze hebben flink hun best gedaan, waardoor Boeleke nu zo ziek is geworden.
Onze lieve man is populair in de dierenartspraktijk. " Ik ben stiekem een beetje verliefd op hem" liet de vrouwelijke arts ons weten. Dat kan ook niet anders, zo'n dapper diertje, nog altijd willen genieten, willen eten, drinken, hij geeft NIET op.
Hij blijft nu bij onze dierenarts, waar hij nu dagelijks intensieve zorg krijgt met de nodige pijnstillers, want die bekkenbreuk zit er ook nog.
Belangrijk nu, is dat zijn huidje de wonden laat sluiten. Het kan twee kanten op gaan... we hopen de goeie kant, want Boeleke is het allemaal waard. Alles voor jou lieve schat. Jij geeft niet op, de dierenarts niet, en wij ook niet. Je hebt nog een lange weg te gaan... kusje op je lieve snoetje x

15-10-2015
Het peace mannetje

Cai is een heel klein dapper kittentje. Hij kwam samen met zijn broertjes Charlie en Cadi bij ons binnen. We namen dit nestje over van Poezencentrale Mol, weet je nog? Ze wogen rond de 150 grammetjes, veel te mager...
Cai was het zwakste en tevens kleinste kitten. Men heeft hem zelfs nog moeten masseren, om hem tot leven te wekken, hij was al ver weg...kun je nagaan.
We zijn nu zes daagjes verder en de mannen zijn al verdubbeld in gewicht :-) Met een volle 300 gram lichaamsgewicht, is Cai al heel flink aangekomen. Hij is heel erg relaxt, en super schattig. Hij daagt de anderen uit tot spel, en straalt vertrouwen en liefde uit. De opvangmama's noemen hem dan ook het peace mannetje...
Kusje aan jou Cai, en doe je de knuffels aan je broertjes? x

15-10-2015
De wondere wereld van Cherry

Daar is ze weer! Ik denk dat velen van jullie haar nog wel kennen. Ze is al heel beroemd!
Cherry komt uit Griekenland (Samos), en we hadden haar laten overkomen, omdat ze een levensreddende operatie nodig had.
Ze was een verkeersslachtoffertje, waardoor er een ernstige middenrifbreuk was ontstaan. Dit veroorzaakte ademhalingsproblemen, en als ze geen spoedoperatie kreeg, zou ze komen te sterven. We gaven haar DE kans van haar leven met alle plezier!
Onze drie dierenartsen hadden zich voorbereid, en de klus zou heel zwaar worden. De breuk was enorm gecompliceerd. De lever en de milt zaten zelfs in de borstholte, inclusief de darmen.
Met drie dierenartsen zijn ze 1 1/2 uur in de weer geweest. Cherry kon niet zelf ademen, ze raakte zelfs in coma, en moest continu aan de beademing liggen.
Het ging eventjes mis, na de operatie lag ze kritiek in de zuurstofbox.

Maar we zijn weer een tijdje verder en het gaat superrrr met ons meisje!
Ze is een enorme knuffel die zo hoog mogelijk onder je kin kruipt om dan aan 1 stuk door langs je gezicht te wrijven. En ze vindt het zelfs zo heerlijk, dat ze bijna haar neus in je mond duwt :-)
Als ze ligt te slapen, hoef je maar wat tegen haar te zeggen of ze ligt op haar rug. Ze snort zich helemaal suf en is de liefste poes die je je maar kan voorstellen! Ook onze dierenarts zei ons nog:" Dit poesje is zo positief ingesteld, en zo'n makkelijk patientje.."
Ja Cherry, je bent een bijzonder poesje, en iedereen zou heel veel van jou kunnen leren. x

15-10-2015
Gevonden in Tessenderlo

Onlangs kregen we een melding van een dame ivm een verwaarloosde kat. Deze zou heel mager zijn, vacht vol met klitten, snotteren,en veel pijn aan het bekje.
We besloten daar eerst een kijkje te nemen. Inderdaad, hij zag er niet echt goed uit, en het was duidelijk dat hij veel pijn aan zijn bekje had. We konden hem strelen, kregen zelfs kopjes, dus we waagden een poging hem op te pakken en in een mandje te zetten. Mispoes, auw! Onze vrijwilligster werd hard in haar handen gebeten en gekrabd, met als gevolg de kat hoog in de boom, vrijwilligster naar de dokter. Ai!
Dan maar een vangkooi neerzetten, heel verstandig -)
Gisteren was het dan zover, bingo! Meneertje zat in de kooi, en wij konden hem veilig meteen doorbrengen naar onze dierenarts.
Simba was verschrikkelijk bang, dus via een roesje, kon hij uitgebreid onderzocht worden. De grootste klitten konden al verwijderd worden, maar zijn bekje zag er inderdaad NIET uit. Och och, dat moet pijn doen. Het was volledig ontstoken, en je kon het ook nog eens goed ruiken. Verder had Simba oormijt, en was tevens nog niet gecastreerd.
Hij kreeg de nodige medicijntjes en behandelingen, zodat we hem daarna voorlopig niet hoefden te 'pesten'.
Onze Simba zal nu vooral goed moeten aansterken en genezen, voor hij verder aan zijn bekje geholpen kan worden en natuurlijk een castratie moet ondergaan.
Nou zeg, wat is me dat allemaal he kerel. Doe maar op je gemakje, want je snapt er nog helemaal van.
We denken dat Simba gewoon erg angstig is, maar zeker niet schuw. Zou hij een baasje hebben gehad? Misschien is hij al heel lang aan de wandel en wordt hij gemist?
We gaan op zoek! Helpen jullie mee? Dank je wel!

09-10-2015
We durven het bijna niet luid te zeggen...

Negen dagen geleden, lieten we jullie weten dat Ayla (samen met nog drie zwaar zieke katjes) waarschijnlijk terminaal ziek zou zijn.
Ik kopieer:
"Ayla: De allerliefste mamapoes, zo schattig en lief. Ineens ging het mis met ons meisje. Na een bloedonderzoek, bleek ze een zeldzame ziekte te hebben. Haar alvleesklier heeft het begeven. Waarom zij.. nog zo jong in het leven. Haar opvangmama beschermt haar, ze is zo geliefd, ze krijgt spe...ciale medicatie, maar het is echt afwachten.."

Ayla krijgt speciale enzymen (pancrex poeder) door haar eten, en wordt ook ondersteund met Fibre Respons brokjes. Een tijdlang sloeg het niet aan.. Ze zat in een vreselijke dip. Elke dag verloor ze gewicht, en werd haar buikje juist dikker. Ze werd zo mager...
Moedeloos keken we toe, want er waren geen andere medicaties meer die haar konden helpen.Moesten we echt binnenkort afscheid nemen van dit super lieve poesje?
Langzaam dreven de wolken weg, een voorzichtige zonnestraal kwam hallo zeggen. Er begon iets te veranderen aan Ayla... Haar ontlasting werd ietsje beter, haar vachtje begon weer te glanzen, en ze viel niet meer af. Ze is opgewekter en is zelfs al stiekem betrapt aan de krabpaal, waar ze met een muisje aan het spelen was.
We durven het bijna niet te zeggen, maar het lijkt erop dat we haar stabiel heben gekregen :-)) Ze is er nog niet, maar wij zijn zielsgelukkig met dat stijgende lijntje!
We komen er samen wel he mooie Ayla! We laten je niet los hoor, je zit voorlopig nog met ons opgescheept.

09-10-2015
Jij

Man, jij breekt hartjes, niet te doen! Ons hart heb je alvast veroverd en we zijn dol op jou!
Enkele weken geleden, zijn we met een aantal vrijwilligers afgezakt naar de Ardennen, nl. Durbuy, niet naast de deur.
We zagen jouw foto en wisten dat we voor jou sowieso moesten gaan (en Raaf natuurlijk, een gewond katje!)
We vonden je in het bungalowpark en kregen je maar niet te pakken. Ons hart brak en tranen stonden in onze ogen. Je zag er zo verschrikkelijk uit. Op een afstandje keken we machteloos toe. Je droevige snoetje, zo eenzaam. De leegte in je ogen, voelde je je zo alleen?
De volgende dag terug naar de Ardennen, we lieten je niet in de steek. De vrijwilligers voelden elkaar aan, het was duidelijk: " We gaan niet weg zonder Ollie."
Het geluk was met ons, via een creatieve oplossing was het raak!
Je bent gered Ollie, hoor je? Het komt goed! We waren aan het juichen! Maar jij snapte het niet. Jij was weggerukt van je eenzame wandelingen, je habitat. Alsof dit het paradijs op aarde was. Nee jongen.

Dat was toen, hoe is het nu. Ollie bleek aidspositief te zijn en verhuisde naar Buddy Kat, onze speciale opvang voor enkel aidspositieve katten.
Hij is timide, maar het genot om een aaitje over zijn bol te krijgen, liet hij subtiel zien. Aai mij, doe maar. Kijk me alleen even niet aan, ik sluit mijn oogjes, om alles los te laten. Heel zachtjes prrr, prr. Even wegduiken.
Dit is het begin, verandering en positiviteit. Te overweldigend. Je bent nu bekend, maar vooral gekend. Stttt... neem je tijd, go with the flow..x

07-10-2015
Tussen de houten paletten

Vanmorgen kregen we een melding uit Riemst.
Er zou een hard schreeuwende kitten onder de paletten zitten aan de kerk.
Nou, maar eens een kijkje gaan nemen dan....
In eerste instantie zagen en hoorden we niets, er stond wel een bakje met voer en wat brokjes.
Plots hoorden we een zacht miauwtje.
Nou, weer verder zoeken tussen de paletten, ergens moet je toch zitten.
Plots keken 2 bange oogjes ons aan. Ze zat helemaal onder de paletten, zucht. Maar de aanhouder wint, dus uiteindelijk was de klus geklaard!
Babsie is nog erg onder de indruk van haar grote avontuur, een raadsel hoe ze daar terecht is gekomen, nog zo klein. Ze schreeuwt nogal veel, alsof ze haar familie mist, maar als je haar zachtjes oppakt en tegen je aanlegt, dan kalmeert ze en is het goed...
Nou, wat een avontuur he meiske!

07-10-2015
Update van onze terminale en zieke vriendjes

Hoe gaat het met onze vriendjes en zijn er ondertussen veranderingen? JA
We gaan het eens hebben over Mike en Kasia.

Mike: Onze Griekse god heeft een kwaadaardig tumor. Maar dankzij Facebook, kregen we een belangrijke tip. We namen contact op met DE beste oncoloog van Europa en stuurden hem foto's van Mike.
Ondertussen kreeg Mike vlekjes, en na een check up, bleek hij ook nog eens schimmel te hebben. De oncoloog ziet nog wél mogelijkheden voor de neus. Indien de plek rond het oog óók kanker is, dan ziet hij het somber in. Maar het kan dus goed schimmel zijn rond de ogen.
Daarom gaan wij een nieuw traject met hem in: verdere onderzoeken. Indien de oncoloog heil ziet in behandeling, dan willen we hem dit geven...

Kasia! Dit bejaarde dametje drentelde doodziek op straat, uitgedroogd, zwalkend, zo ziek... Ze zocht hulp bij onze vrijwilligster, en kwam in onze opvang. Ze is zo ontzettend lief! Maar haar slijmvliezen zijn spierwit, ze heeft zware bloedarmoede. We dachten snel afscheid van haar te moeten nemen.
We lieten een bloedonderzoek doen en de uitslag kwam binnen. Haar schildklierwaardes waren verschrikkelijk hoog, en ook heeft ze een nierprobleem. Ze krijgt nu enkel nog nierdieet en schildkliermedicatie.Haar oortjes hoeven enkel met dat product te worden ingesmeerd.
Vorige week stonden we op het punt haar te laten inslapen, maar omdat haar eetlust prima was, hebben we even gewacht. En maar goed ook .
We merken meteen al een verschil! Ze is veel alerter, slaapt minder, en gelukkig vindt ze het nierdieet ook wel te pruimen.
Elke dag is er weer eentje

06-10-2015
Zwaar ondervoed

Zwaar ondervoedVandaag kregen we een verontrustend telefoontje van onze collega's van de Poezencentrale Mol.
Ze hadden een heel heel moeilijk nestje. Ze wilden niet drinken, en wogen maar tussen de 150-170 gram. Drie weken oud, dus de helft wat ze eigenlijk zouden moeten wegen. Hun broertje/zusje werd dood teruggevonden.. RIP kleintje.
De collega's zaten met handen in het haar, dus besloten we het nestje over te nemen....
Vanavond kwam het trio bij ons binnen. Ze zijn inderdaad alle drie skeletjes, een hoopje bot, met een laagje huid eromheen.
Ze gaan bij ons even de couveuse in, lekker opwarmen, en eens zien wat de probleempjes gaan zijn. Drinken gaat moeizaam, maar ze zijn nu gelukkig heel levendig.
Indien nodig, zullen we hen via een maagsonde voeding gaan geven. De sonde ligt klaar voor gebruik, maar eerst eens zien, of ze straks een nog betere zuigkracht hebben.
Welkom lieve schatjes, we gaan heel hard ons best voor jullie doen! Bedankt voor de eerste zorg Poezencentrale Mol!

06-10-2015
....

Je huisdier wordt aangereden,
maar je weet het niet.
Later krijg je telefoon,
je lieveling ligt aan het infuus.
Wat een shock!
Of niet?

Laat op de avond kregen we een spoedmelding uit Bree van de politie. Er lag een aangereden kat op straat, wat te doen?
Omdat het al zo laat was, vroegen we of de politie naar onze dierenarts wilde rijden. Dat was goed, tot onze grote opluchting!
Het diertje werd 's nachts bij onze dierenarts binnengebracht en hij kon meteen aan het werk!
Stabiliseren, antishock, vocht, warmte, medicatie en vooral in het oog houden.
Dit lieve dier had helse pijn en had een hele akelige bekkenbreuk, hij was tijdelijk deels verlamd. Maar dat kwam weer goed, waarschijnlijk. Hij werd gecheckt op chip. Verhip! Hij had een baasje!
De volgende morgen belde onze dierenarts verheugd zijn baasje.
Echter het eerste wat zijn baasje vroeg was: " En wat gaat dat kosten?" Geen blijdschap, geen opluchting, wat een wrang gevoel.
Onze dierenarts liet het baasje even verwerken en erover nadenken, maar in de tussentijd zou hij wel het dier behandelen. Hij is dierenarts, en het is ZIJN patientje. Dus hij kreeg de beste zorg, medicatie en hij ging vooruit! Hij begon zelfstandig te plassen (jippie), en zelfs weer gevoel te krijgen in zijn staart en achterpootjes. Zachtjes begon de verlamming te verdwijnen, alleen moest hij nog wel zelf ontlasting gaan maken. Maar de hoop groeide met het uur, maar geen telefoon van het baasje...
Twee dagen later rinkelde er een geluidje door de praktijk. De baasjes belden. Er werd niet gevraagd hoe het met hem ging, er was geen interesse. Het enige wat er werd opgedragen was: " Laat hem maar inslapen."

Ik zal jullie de preek van onze dierenarts besparen, in elk geval werd het verzoek NIET ingewilligd en hebben we ook niks meer van de baasjes gehoord.
Sterker nog, Boeleke is nu bij ons in de opvang :-) Wij zullen dan ook alle kosten betalen ivm het baasje. We zijn onze dierenarts dankbaar dat hij niet alleen heeft geweigerd, maar ook de kans niet heeft gegeven hem bij een andere dierenarts te laten inslapen.
Het is een enorm lief diertje en krijgt nu verplichte kooirust. Hij had ook een grote wonde in zijn lies, maar daar zitten nu een tiental draadjes in.
Boeleke voelde zich al meteen bij ons thuis. En maar kneden met zijn pootjes en spinnen en lekker eten.
Je bent een lieverd Boeleke, je bent onze grote vriend, wij laten jou NIETS meer gebeuren hoor!

ps foto is uiteraard van onze opvangmama!

04-10-2015
Werelddierendag

Leve de dieren!

Het weer zover: Werelddierendag met een dikke hoofdletter.
Natuurlijk is het voor onze eigen diertjes altijd Dierendag, maar het is een vastgestelde wereldwijde dag waarin de intrinsieke waarde van het dier wordt erkend.
Dat is zo mooi aan Dierendag. Oorspronkelijk terugkijkend; de erkenning van dierenrechten. Wereldwijd laten allerlei dierenorganisaties zien dat de dieren rechten hebben en beschermd dienen te worden....
Mooi.
Je kunt je eigen dier natuurlijk een extra kluif, appeltje, kattensnoepje, wortel of een nieuw mandje geven. Het zou nog mooier zijn, om echt eens stil te staan bij zoveel dierenleed achter gesloten deuren. Nee, wij willen liefst niet die enge plaatjes zien van mishandelde dieren, of de dieren in de vleesindustrie , opgepropt in kooitjes. We kunnen niet tegen die nare beelden.
Maar we kunnen wel iets doen. Een dagje minder vlees/vis eten, een goed dierendoel een hart onder de riem steken, of gewoon een petitie tekenen tegen wantoestanden bij dieren.
Zwerfkat in Nood, probeert ook zo diervriendelijk mogelijk naar buiten te treden. Al vanaf de oprichting, zal zij nooit een feestje, actie, of benefietavond geven, waarin vlees/vis voorkomt. We weten dat het meer geld opbrengt, maar we zijn een dierenorganisatie, dus ook diervriendelijk en enkel vegetarisch.
Als iedereen een steentje bijdraagt, maken we de wereld voor de dieren nog mooier. Werelddierendag, een diervriendelijke dag :-)

03-10-2015
ONZE DROOM IS WERKELIJKHEID GEWORDEN!!!

Zwerfkat in Nood heeft haar eigen kattenasiel!!!! Wat zijn we trots op ons opgerichte kattenasiel Villa Vagebond, joehoeeeee, de vlag hangt uit, YES :-)
Na jaren ploeteren, bouwen, klussen, is ons kattenasiel goedgekeurd en erkend door de FOD ( Federale Overheidsdienst Dierenwelzijn).
Nu is het echt, nu is onze droom werkelijkheid geworden... we kunnen nu NOG meer katten redden. Lees het spannende verhaal hier maar eens.

ps de officiele opening laat nog eventjes op zich wachten, maar die komt er, en dan vieren we samen een feestje ;-)

03-10-2015
Onze terminale en doodzieke vriendjes

Soms komen de diertjes zo ziek bij ons binnen, ze krijgen geen eerlijke kans. Een gemiddeld asiel laat hen gaan, en daar hoor je nooit meer iets over. Ze zijn anoniem gestorven. Ze hebben vaak de laatste momenten geen aai over hun bol gekregen, er is niet geknokt om hen een leven te geven.
Ik zeg niet dat wij zo geweldig zijn ( oke stiekem wel), maar alle dieren die ziek binnenkomen, krijgen altijd het voordeel van de twijfel. Ik ga ze benoemen...

Sheldon. Deze lieve jongen is aidspositief en heeft suikerziekte. Sheldon heeft een prachtig zachtaardig karakter, maar hij is al wat verder in zijn aidsstadium en het gaat op en af met zijn gezondheid. We hebben besloten, dat hij niet meer plaatsbaar is, en hij zolang bij zijn gastgezin mag wonen. Hij geniet nog, en dan genieten wij ook.
Mike. Onze Griekse god heeft een kwaadaardig kanker. We zijn zo verdrietig... Hij heeft geen geluk. Zijn leventje zal binnenkort de aarde loslaten, om verder te schijnen aan de hemel, als de meest heldere ster. Hij eet goed, hij komt aanhuppelen en kopjes geven, we bekijken het dag per dag. Mike is de allerliefste schat, hij geniet zo van onze aandacht.. hij mag nog eventjes.
Kasia. Ze drentelde doodziek op straat, uitgedroogd, zwalkend, zo ziek... Ze kreeg medische hulp en zoveel liefde. Het ging ook zo goed met haar! Maar toen kwam de dip, de zware dip, enkele weken later. Ze heeft bloedarmoede, en valt af. Het is oneerlijk, maar eerlijk tegelijkertijd. Ze zocht hulp bij onze vrijwilligster, en daardoor kreeg ze alles wat nodig was.
Ze is zo lief... vandaag komt de uitslag van haar bloed.
Ayla: De allerliefste mamapoes, zo schattig en lief. Ineens ging het mis met ons meisje. Na een bloedonderzoek, bleek ze een zeldzame ziekte te hebben. Haar alvleesklier heeft het begeven. Waarom zij.. nog zo jong in het leven. Haar opvangmama beschermt haar, ze is zo geliefd, ze krijgt speciale medicatie, maar het is echt afwachten..

Vier schitterende dieren, ook zij horen erbij. Veel mensen kunnen er niet tegen, maar er is 1 verschil: Er wordt voor hen geknokt en we bekijken het per dag. Zolang zij nog willen en genieten, dan is het goed.



Adoptie
kattenbemiddeling@zwerfkat.com
0031 (0) 6-27301673 (NL)
0032 (0) 475-749636 (B)
Steunen
Belgie
IBAN: BE11001382313048
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL29INGB0009480375
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie



© VZW Zwerfkat in Nood II. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van VZW Zwerfkat in Nood II.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
ANBI Status
Provincie Limburg