Logo VZW Zwerfkat in Nood II

Wat maken we mee


2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | Eerdere berichten

December | November | Oktober | September | Augustus | Juli | Juni | Mei | April | Maart | Februari | Januari

24-10-2016
Hannah ons bijzondere kittentje

Onlangs kregen we een oproep van een dame die voor een andere "opvang" opving.
Ondertussen is deze opvang gestopt, maar viel dit gehandicapte kittentje nog altijd onder de hoede van deze dame, ze werd niet meer geholpen.
Hannah had een ongelukje gehad; er was een losstaande deur bovenop het kittentje gevallen. Gevolg: blindheid en gedeeltelijke doofheid....
We vonden haar vraag om hulp zo verdrietig, het raakte ons hart meteen, dus mocht Hannah bij ons binnenkomen.

Ons kleintje moet nog even bekomen van de nieuwe omgeving, logisch ook, dus ze krijgt alle rust en tijd. Ook zal er snel een bezoekje gepland worden bij onze dierenarts, want we willen weten wat er zich precies in het koppie afspeelt en hoe we haar kunnen helpen.
Voorlopig is ze absoluut niet te reserveren...

24-10-2016
Relaas van een vrijwilligster

Gisteravond kreeg ik telefoon van onze gsm draagster. Auto vlug aan de kant, en eens horen wat er loos was. Oei! Dat klonk niet goed. Een kitten was gepakt door een hond. Of het kleintje nog bij ons terecht kon. Tja tis al vol huisje, maar tegen zo’n spoedgeval zeg je niet neen en tis in elk gastgezin nog razend druk, er lijkt geen eind aan te komen dit jaar.

Maar vlug naar huis haasten en meldster bellen. Mevrouw vertelde dat ze van de wandeling thuis kwam met haar hondje. Ze liet het hondje de tuin in en hij/zij vloog in een struik. Een hoop kabaal, gejank van een katje. Mevrouw aarzelde geen minuut om tussenbeide te gaan. Hondje weg geduwd, katje gegrist en veilig binnen gedragen. Maar wat nu? Hondje razend op de kitten, geen goed plan om kitten in huis te houden.
Mevrouw herinnerde zich de kleine bench die ze nog in huis had en gaf de kleine daar even een onderkomen terwijl ze op zoek ging naar hulp. Ze heeft verschillende organisaties gebeld en kreeg geen hulp. Ook bij ons de voice mail, maar ze was aangenaam verrast dat ze gebeld werd door onze gsm draagster nadat ze ingesproken had dat het spoed was. Mevrouw had de kleine vluchtig kunnen bekijken, ze twijfelde of er iets mis was met de achterpootjes.

Mevrouw wilde tegemoet rijden. Ik heb het kleine ventje over genomen, lekker in de reismand met knuffel en warme snuggle safe. Onderweg toch maar even weer aan de kant om naar onze dierenarts te bellen voor overleg, maar gelukkig kon ik zelf aan de slag met tips. De dierenarts was paraat als het in de nacht nodig was.
Onze kleine jongen, Pelle en ik zijn de nacht doorgekomen. Tegen de ochtend zat er ook meer beweging in het ventje.

Ik had bij thuiskomst al gezien dat het mis was met zijn achterpootje. In de ochtend werd het nog duidelijker dat hij het pootje niet kon gebruiken. Een RX toonde een breuk in het pootje op een moeilijke plaats.
Maandag krijgt onze kleine man een operatie.
Het zal niet makkelijk worden, maar onze dierenarts wil toch proberen om zijn pootje te redden. Pelle heeft zijn leeftijd mee, met zijn 8 weken maakt hij nog snel kalk aan.
Duimen dat de operatie slaagt, want het gaat niet makkelijk worden!

Het wordt een spannende dag maandag…..

24-10-2016
Jane en Jordan zijn geen speelgoed

Deze twee lieve kittens kwamen bij ons binnen, nadat ze eerst gered waren uit de grijpgrage handjes van een aantal kinderen. Er werd ruw met hen omgegaan, en het was zelfs al zo erg... dat Jane door deze manier van omgaan, haar heupje heeft gebroken. We zien haar wel redelijk goed lopen, maar bij bij het liggen, ligt ook haar pootje heel vreemd en het staat wat dik. Daarom mag ze nu niet teveel gaan bewegen, totdat we precies weten wat er aan de hand is.
Morgen zal ze bekeken worden door onze dierenarts.
Maar wat hebben jullie guitige oogjes lieve Jane en Jorden. Welkom!

24-10-2016
Drie zusjes

Penny, Amy en Lottie



Deze prachtige zusjes, werden per toeval ontdekt, toen onze vrijwilligster een aangereden kat zag liggen. Helaas was het diertje al gestorven, maar bij nader onderzoek, bleken er 3 kittens in haar buurt te schuilen. Het gestorven diertje, was hun mama.

We namen de drieling onder onze hoede en twee van de zusjes zoeken nog een fijn huisje! Het zijn heerlijke lieve, gezonde, gezellige pluizenbollen van 15 weekjes oud.
Penny staat helemaal links, en Lottie rechts boven op de foto.
Zo te zien, worden ze erg verwend bij hun opvangmama

24-10-2016
Tuimel afscheid

Tuimeltje is niet meer

Tuimeltje is vertrokken,
ze vond dat het tijd werd.
Een aaitje en een kusje, lekker tussen de warme dekentjes op de bank.

Het prikje voelde je niet meer, je had geen pijn. Je sloot gewoon je oogjes.
Nu mag je daarboven zoveel eten als je wil, en weet je? Daar mag je groeien. Daarboven word je een grote meid. Dag schatje x

24-10-2016
Tuimel

Het verhaal:

18 oktober

Tuimel lag dagenlang in de Universiteit te Luik, wegens een zeer zeldzame aandoening. Er werd eerst gezegd dat er een 4e aortische boog op het hart te zien was, die normaal gesproken verdwijnt naarmate ze ouder worden. Er werd gesproken over een hartoperatie.
Daarna brachten ze haar onder de scan en was het weer wat anders. Maar wat precies, was niet duidelijk. Er zat een beknelling in haar slokdarm, iets van buitenaf zorgde daarvoor.
Vanmiddag werd ik weer gebeld door de arts en de resultaten van de scan waren binnen. Het was zo gecompliceerd en zo uiterst zeldzaam, de kansen kelderden voor mijn lieve Tuimel. Ik besloot vanavond een beslissing te nemen. Ik wilde haar zien, luisteren naar de arts en dan een keuze maken.
Toen ik mijn kleine meisje zag, wist ik het eigenlijk al...

Ik probeerde nog alles goed tot me door te laten dringen, want ik besefte meer en meer, dat Tuimel een academisch geval werd. Snap ik best, dat dit super interessant is, maar Tuimel was wel mijn dier, en haar welzijn stond op nummer 1.
Morgen zouden er weer allerlei gesprekken plaatsvinden en besprekingen welk opties er open lagen. Welke operatie bij haar zou passen. Het slagingspercentage was verschrikkelijk laag, en zelfs al zou de operatie slagen, daarna zou er wederom een hoog sterftepercentage zijn, want de slokdarm was nu al ernstig beschadigd.

Ik voelde dat kleine zachtje lijfje in mijn handen, tranen over mijn wangen, en ik zei: "We stoppen ermee, ze gaat naar huis."
De arts begreep me heel goed, maar ze vond het natuurlijk super jammer, want ze wilden nog even doorgaan met Tuimel. Maar waarschijnlijk had ik gelijk, want eigenlijk was Tuimel niet te redden.

Dus ik nam haar mee naar huis, en toen ze uit het mandje stapte was ze zo blij!! Ze huppelde alle kanten op, en kreeg neusjes van al haar kattenvriendjes. Maar daarna was ze meteen zo moe, en nu slaapt ze op een warme snuggle. We zijn nog 1 of 2 daagjes samen... daarna nemen we rustig afscheid van elkaar... in haar vertrouwde omgeving, met de mensen die van haar houden. Het kan morgenochtend al zijn, het kan ook een dag later zijn, alles hangt af van haar toestand.
Ik zou het heel erg vinden als ik nu reacties zou krijgen dat ze per direct ingeslapen moet worden. Ik ken haar, ik zie wanneer het zover is, en geloof me... haar afscheid zal sereen en kalm verlopen.
Tuimel is weer thuis, bij haar vriendjes, bij mij."

24-10-2016
Een relaas van een veldwerkster

We kregen een melding uit Genk: Een mamapoes met 6 bange kittens van 5 maandjes oud. Men zou gaan bouwen op hun voederplekje, en dat voelden ze, want ze begonnen uit te wijken naar de veel te drukke straten. Zaterdag dus met drie man erop af! Want 7 katjes vangen, da’s niet niks!

Alle kooien werden opgesteld. Al snel zagen we een mama- tijger en een klein tijgertje nieuwsgierig snuffelen rond onze kooi. En even later: pats! Ja hoor, de eerste was gevangen. Nou dat ging snel, hopelijk lukt de rest even vlot.
Al snel volgen mama-tijger en een wit vriendje. Is dat wel 1 nestje?! Dat kan haast niet

Toen we het witte kitten in een reismand wilden overzetten, kwam de buurman ons plots wegjagen. We mochten de kittens niet vangen, want daar wilde zijn dochter mee spelen! Met hand en tand legden we uit, dat 6 kittens dit jaar er wel eens 36 kunnen zijn volgend jaar. Maar zijn antwoord deed de haren op mijn arm rechtop staan. “Ik woon hier al vele jaren mevrouw, en ik heb nog nooit last gehad van zwerfkatten. Elk jaar zijn er 4-5 kleintjes, en grote katten zie ik hier toch helemaal niet zoveel hoor.”

Dan zitten ze hier nog veel gevaarlijker dan we dachten!

We splitsten ons op, en gingen verder met vangen vanuit een veilige plaats. Wie weet zou de boze buurman de politie bellen en onze kooien stukmaken.

Al snel volgend er meer katjes: een klein witje, een grote witte, en nog een witte, en een tijger! 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7! We hadden ze allemaal! Ziezo buurman!

De drie tijgertjes gingen naar het ene opvanggezin, de 4 witte katjes naar het andere opvanggezin. En ze gedragen zich allen voorbeeldig ;-) Komt wel goed liefjes, we hebben geen haast.

16-10-2016
Tuimel ligt op de Universiteit Luik

Dertien weekjes oud en 500 gram...
Met een enorme groeiachterstand, is dit kleine hummeltje al een dikke 10 weken in onze opvang.
Eerst was ze gewoon een tevreden kittentje, alles ging goed, totdat ze na enkele weken goed ziek werd. Medicijntjes geven en goed opvolgen. We zagen ook dat ze anders was dan andere kittentjes. Ze stond wiebelend op haar pootjes en af en toe tuimelde ze om. Cerebellaire ataxie. Geen ramp, ze had het in milde vorm.
Maar na een tijdje werd ze ineens verschrikkelijk ziek. Ze zweefde enkele malen op het randje van de dood, en 3 weken lang moest ze gedwangvoederd worden. Ook daar kwam ze weer doorheen.
Eindelijk kon ze voor het eerst genieten van haar kittentijd, ook al vonden we het raar dat ze niet van een bordje kon eten, want dan kwam alles meteen eruit.
Ze kreeg nog altijd de fles, omdat dit de enige manier was om haar van voeding te voorzien. Een paar maal per dag gaf ze haar voeding terug, maar al met al een vrolijk speels kittentje.
Maar ineens viel opnieuw de schaduw over haar prille leventje... ze hield geen niks meer binnen, alles kwam er met golven uit.
Ritjes dierenarts, ondersteunende medicijntjes, niets hielp. We gingen haar verliezen, dat was duidelijk.
Gisteren besloten we haar naar de spoedafdeling te brengen van de Universiteit in Luik.
Er werden foto's gemaakt. Uren wachten, duimen draaien, de spanning was om te snijden.
Maar uiteindelijk kwam dan haar diagnose ... ze had een zeer zeldzame afwijking.

Net geboren dieren, hebben een 4e aortische boog op het hart, die naarmate ze ouder worden, verdwijnt. Echter is deze bij Tuimel niet weggegaan en beknelt de slokdarm, waardoor er amper voeding nog de maag kan passeren. Haar slokdarm is nu eigenlijk een zak geworden waar de voeding in zit en niet verder kan. Ze was een lopende tijdbom.
We konden kiezen: opereren, of inslapen. Inslapen was geen optie, alleen.... de operatie is verschrikkelijk duur. De operatie is riskant en zwaar, ook haar revalidatie. Maar ze wordt geopereerd door een Europese specialist die al heel wat succesverhalen op zijn naam heeft staan, dus Tuimel krijgt waarschijnlijk maandag de operatie die ze verdient.

Maar haar achterlaten, viel verschrikkelijk zwaar. Zo'n kwetsbaar hummeltje, met zoveel intensiteit opgevoed door haar opvangmama. Loslaten is het moeilijkste wat er is. Gelukkig mag ze elke dag op bezoek gaan bij haar kleine lieve schat, samen knuffelmomentjes beleven...

Lieve lieve Tuimel, jij krijgt je broodnodige operatie, want deze kan jou gezond maken. Dan doen we maar wat extra verkoop van spulletjes, enz. Jij verdient de wereld. Ons dappere hummeltje.

 

13-10-2016
In een doosje, in het bos

Ja hoor, het gebeurt gewoon nog altijd, niet te vatten, maar het is een feit.
Een aantal kinderen zouden hem laat op de avond in het bos hebben gevonden, in een doosje. Ach ja, er zat nog wel een dekentje bij...hoe attent.
Een regelrechte dumpactie dus! En dat ook nog eens met deze kou!...
Jason is ongeveer 2 weekjes oud en is een beetje ziekjes. Wat ontstoken oogjes en beetje niezen.
Maar het mannetje is nu veilig en lekker warm in onze couveuse. Waarom? Omdat hij hier WEL welkom is.
Je bent een mooie mannetje, lieve kleine Jason x

12-10-2016
Weer jong grut in de opvang

Gisteravond zijn er weer twee jonge katjes binnengekomen!
De melder zat in een vakantiehuisje en hij zag een mama met kittens rond zijn huisje dralen..
Echter heeft hij er tot nu toe 2 kunnen vangen, en broer en zus zijn dan ook veilig nu bij ons opvanggezin! Uiteraard gaat het vangen door, totdat mama en de laatste kitten OOK veilig gesteld kunnen worden....
Gelukkig zien de kleintjes er niet slecht uit, zelfs geen vlooien, joehoe :-)
Linka en Bokkie (foto, nog even in de bak waarmee ze gebracht zijn) laten zich zelfs al aaien, wat super fijn is.
Welkom kleintjes!

12-10-2016
Gisteren heb ik gedag gezegd tegen mijn tandjes!

Bommeltje kwam een week geleden bij ons binnen, kennen jullie hem nog? Hij had kromme pootjes, een stijve staart, halve oortjes, oormijt, en heel veel pijn in zijn bekje.
Meteen werd er een operatie voor Bommel gepland voor zijn gebit, en gisteren was het dan zover! Eindelijk verlost van die pijnlijke tanden en kiezen, en hij is vandaag zo vrolijk! Een klare blik, een lief guitig smoeltje, goede eetlust en hele goeie zin :-)
Zijn vergroeide botjes, daar is niks aan te doen, dat is een vorm van artrose.

Lieve Bommel van ons xxx

12-10-2016
Hun baasje is niet meer...

We hebben 6 volwassen katten overgenomen uit Aalst. Hun lieve baasje was plotseling heel erg ziek geworden, en onlangs overleden... Ze liet haar 6 lievelingen achter. Wat zou er van hen terecht komen?
Er werd op korte tijd wanhopig gezocht naar een oplossing, maar ze kregen nergens gehoor. Het verhaal raakte ons diep, want de katten waren eigenlijk nu weesjes geworden, zonder enig zicht op een nieuwe toekomst.
Neen, we twijfelden geen seconde, wij moesten deze diertjes helpen, er zat zelfs een opaatje bij van 16 jaar!
Een beetje puzzelen, en we waren eruit. Ons oudje kreeg vandaag een opvangplekje bij ons opvanggezin. Vier andere katten van 2 en 10 jaar, kregen een warm welkom in ons kattenasiel Villa Vagebond, en een bang katje van 8 jaar gaat straks naar onze opvangmama met veel socialiseringservaring.
Poeh poeh, allen onderdak!
Niet elk diertje was kalm vandaag, maar wat wil je, als je zolang in een vertrouwde omgeving hebt gewoond en noodgedwongen moet verhuizen. Neem jullie tijd maar....

En aan jullie allerliefste overleden baasje, willen we enkel een signaal geven: Het is goed zo, ze zijn veilig, er zal hen niks meer overkomen, helemaal niets meer. We gaan onze uiterste best voor hen doen, beloofd. Rust zacht mevrouw.

12-10-2016
Weer een aantal nieuwe diertjes onder onze hoede

Deze twee schatjes zijn samen met hun zusje Aisha, gedumpt op een boerderij.
Toen ze gespot werden, waren ze enorm onder de indruk van het hele gebeuren, renden alle kanten op, en verstopten zich in de nauwe ruimtes op de boerderij. Je zou voor minder, als je zomaar ergens op onbekend terrein gewoonweg op straat wordt gesmeten.
Aisha hadden we snel te pakken, maar deze twee schatjes waren zo paniekerig, daar hebben we wat daagjes voor nodig gehad.
Maar daar zijn ze toch! En straks kunnen ze fijn herenigd worden met hun zusje.
Eerst maar eens die berg vlooien verwijderen, want ze zitten onder!
Welkom lieverdjes.

12-10-2016
Daar is kleine Jake



Het stopt nog altijd niet met de meldingen. Het is herfst, maar de drukte blijft wat aanhouden.
Deze kleine kerel kwam onlangs bij ons binnen. Hij was in zijn uppie gevonden, mamapoes was spoorloos...
Hij was uitgehongerd! Hij zoog krachtig en snel zijn flesje leeg, om daarna lekker in de warme couveuse, al spinnend en genietend in slaap te vallen...

06-10-2016
Nou, het valt allemaal niet mee voor Bommeltje

Gistermiddag is dit lieve kereltje bij ons binnengekomen. We hebben hem overgenomen van Poezencentrale Mol.
We zagen meteen al dat dit een bijzonder diertje was, want hij had kromme pootjes, een stijve staart en halve oortjes.
Gelukkig kon hij meteen worden bekeken door onze dierenarts, en ook bij hem kwam er een dikke frons op zijn voorhoofd....
Tja, zijn pootjes zijn vergroeid, kunnen niet meer helemaal meer gebogen worden, wervels zijn vergroeid, kortom: een vorm van artrose. Ook leken zijn oortjes geamputeerd te zijn, met in de oren flinke ontstekingen en nog eens oormijt. Zijn bekje is er ook ernstig aan toe, al zijn tandjes zullen getrokken moeten worden.
Nou zeg, Bommel, das allemaal niet fijn he vriend! Maar we gaan jou helpen. Over een paar dagen worden jouw tanden getrokken, we behandelen je oortjes nu, en we zullen jou ondersteunen op alle vlak.
Maar wat een schatje ben jij! Kopjes geven, genietend van alle aandacht. Een echte lieve schat!

06-10-2016
Nana was letterlijk achtergelaten



Een paar dagen geleden, kregen we een melding van een achtergelaten poes in een bungalowpark.
De mensen van wie deze poes was, zijn verhuisd en hebben haar daar achtergelaten met de mededeling: "De assistent beheerder heeft wel een oplossing voor haar."  Maar tja... deze assistent wist van niets!
 

Ondertussen, ontfermden de buren zich over haar, en namen haar een paar daagjes in huis, totdat er een oplossing zou komen.
Ze is nu lekker bij ons! Nana is een schat van een kat en geniet volledig van streeltjes en knuffels.
Vergeet die stoute mensen maar Nana, jij wordt nooit meer achtergelaten, beloofd...

03-10-2016
Sapperdeflap, daar hebben we Pipo

Wat een vreemde bedoeling. Pipo liep helemaal in zijn eentje langs het kanaal in Neerpelt een beetje sociaal te wezen. Een alleraardigst kereltje, in de middle of nowhere, zonder vriendjes en vriendinnetjes. Het is een mager en fragiel manneke, maar o zo pittig!
Amper 7 weekjes oud, en nu al op jezelf aangewezen Pipo? Dat kan toch helemaal niet! Jij komt maar lekker bij ons, daar mag je de clown uithangen, in een veilige omgeving...
Pipo is... een zeer sociaal, onstuimig en druk katertje, maar ach.. hebben we weer wat te lachen in Huize Opvang. Welkom!

03-10-2016
Onverwachtse tussenstop

Eergisteravond, toen we op weg waren naar de luchthaven om een katje op te halen, zagen we aan de andere kant van de baan een aangereden (en gestorven) poes liggen. Ze zag er heel verzorgd uit, dus even stoppen om het katje aan de kant te leggen en de eigenaar te zoeken. Dit was een hele drukke straat, waar mensen ongelofelijk graag de hardrijheld uithangen.
We gingen dus even snel iemand in de buurt zoeken die het katje kende, zodat ze waardig afscheid konden nemen. En daar kwam ineens een koppie piepen. Oh nee... En er volgde nog een koppie. Die gingen natuurlijk op zoek naar mama.
Ons vermoeden werd bevestigd, toen de eigenaars naar buiten kwamen met nog een kitten "Ah ja, dat is hun mama".

Eerst zaak was mama op een veilig plekje leggen, zodat de kleintjes van de straat bleven. Onze tactiek werkte, de drie ukkies kwamen bij mama liggen. Helaas nam de eigenaar een vuilniszak, en daar werd de mama ingedaan. De kittens bleven weer niet van de straat, dus hup, weer achter ze aan.
Na een uitgebreid gesprek met de eigenaar, namen we tot slot de 3 kittens over. Hij kon de drieling niet binnenhouden en vond het prima dat wij ze mee zouden nemen.
Nou, een ritje naar de luchthaven, werd een ritje met drie nieuwe gastjes op de achterbank.
Het zijn 3 toffe schatjes, vonden het meteen gezellig in Huize Opvang en smikkelden en smakten hun bordjes leeg.
Lieve mama RIP, we zullen heel goed voor jouw lievelingen zorgen, beloofd...



Adoptie
kattenbemiddeling@zwerfkat.com
0031 (0) 6-27301673 (NL)
0032 (0) 475-749636 (B)
Steunen
Belgie
IBAN: BE11001382313048
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL29INGB0009480375
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie



© VZW Zwerfkat in Nood II. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van VZW Zwerfkat in Nood II.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
ANBI Status
Provincie Limburg