Kattenpraat

Geesje is niet meer... ⭐️ Verdriet en tranen alom momenteel in Buddy Kat, want enkele dagen geleden moesten we afscheid nemen van een katje waarvan we onlangs nog besloten hadden dat ze bij ons haar definitieve thuis gevonden had: onze dappere, prachtige, lieve Geesje... Het lot bracht Geesje begin 2025 op ons pad: opeens zat ze bij één van onze Buddy Kat verzorgsters in de tuin. Alsof het zo moest zijn, leek het wel, want we beseften al heel snel dat dat dit meisje dat amper de puberleeftijd ontgroeid was niet echt gezond in haar mooie tricolore velletje zat. Geesje had namelijk veel last van haar buikje: misselijkheid, braken en gebrek aan eetlust, dus het duurde niet lang voor we met haar bij de dierenarts zaten. Er volgden verschillende onderzoeken en uiteindelijk ook een operatie, die ons vreselijk slecht nieuws bracht: Geesje had twee gezwellen in haar buik, tumoren, zo werd gedacht. Genezing leek op dat moment onmogelijk, dus de dierenarts opperde om Geesje in te laten slapen. Maar iets in ons zei dat het nog niet het moment was, dat wij en Geesje nog niet klaar waren met elkaar, en uiteindelijk werden er biopten genomen van de gezwellen en besloten we de uitslag daarvan af te wachten. Ons buikgevoel bleek te kloppen, want de biopten wezen op mysterieuze cysten: onze dierenarts had nog nooit zoiets gezien, maar kwaadaardig waren ze in elk geval niet. Dat nam niet weg dat Geesje altijd zou blijven sukkelen met haar maag en darmen. Met de nodige medicatie en aangepaste voeding kon ze echter een fijn leventje leiden, en dat deed Geesje ook. Ze was dol op onze buitenren, dol op knuffelen met de verzorgsters en had haar hart verloren aan de verzorgster die haar gevonden had. Aangezien zij vlak naast de deur van ons asieltje woont, begon ons Geesje op een gegeven moment dan ook gezellig te buurten bij haar. Geesje kon het erg goed vinden met de andere katten daar en vond er een tweede, warme thuis. Dat Buddy Kat en de buurvrouw haar echte thuis zouden worden, werd ons de afgelopen maanden langzamerhand steeds duidelijker. Naast de maag-darmproblemen kreeg Geesje namelijk ook steeds meer last van ontstekingen in haar bekje. Ze was eigenlijk altijd wel een beetje ziekelijk en moest vaak naar de dierenarts, waardoor we onze lieverd niet met een goed gevoel ter adoptie konden zetten. Geesje mocht dus blijven waar ze was, voor de rest van haar leven, al hadden we toen nooit gedacht dat dat maar zo kort zou zijn... We vertelden jullie eerder al dat Geesje een tweetal weken geleden een fikse dip had. Haar favoriete verzorgster vond haar toen op een ochtend met hoge koorts en uitdrogingsverschijnselen. Bij de dierenarts werden zware bekproblemen en uitdroging vastgesteld, en Geesje ging meteen aan het infuus. De volgende dag werden haar pijnlijke tandjes verwijderd en leek ze een pak beter, dus mocht onze schat terug mee naar huis. Helaas ging het echter al snel terug mis: Geesje was lusteloos, at niet goed, was zichzelf niet. We hadden het gevoel dat er iets flink mis was, al konden we er niet precies de vinger op leggen wat dan. Terug naar de dierenarts dus, waar een aantal onderzoeken volgden en we uiteindelijk een diagnose kregen die we niet zagen aankomen: leucose... En Geesje had het zo zwaar te pakken dat er eigenlijk niets meer aan te doen was. De ziekte raasde door haar lijfje en om haar pijn en ellende te besparen was het best wat we konden doen haar zachtjes laten gaan. Met haar kopje in de hand van haar verzorgster waar ze zoveel van hield en omringd door liefde sliep Geesje heel rustig in en werd een prachtig sterretje aan de nachthemel... Lieve Geesje, het lot bracht ons samen en nu haalt het lot ons veel te snel weer uit elkaar. Maar wat zijn we desondanks blij en dankbaar. Voor de tijd die we samen mochten doorbrengen. Voor de thuis die we jou mochten bieden. Voor de mooie herinneringen. En voor het feit dat we het dappere, prachtige, lieve zieltje dat je was mochten kennen. Rust zacht, lieverd, tot we elkaar weerzien... ❤