Kattenpraat

Olivier Sommige katten komen binnen met een verhaal dat meteen binnenkomt. Olivier is zo’n katje. Vorig jaar nam zijn baasje hem in huis. Haar broer was overleden en uit het nestje dat hij had, koos ze een kitten uit. Een klein diertje als mooie herinnering aan iemand die ze ontzettend moest missen. Als kitten zou Olivier ergens van een zolder zijn gevallen. Daarbij had hij zijn pootje bezeerd. Hoe die val precies is gebeurd en wat er toen juist met hem aan de hand was, is helaas niet bekend. Daarna viel al snel op dat Olivier wat stijf was aan zijn achterhand. In het begin leek het nog mee te vallen, maar langzaam ging hij steeds meer achteruit. Inmiddels kan hij zijn achterpootjes niet meer gebruiken om te lopen en is één pootje behoorlijk verstijfd. Er werden enkele onderzoeken en kleine tests gedaan, maar daar kwam helaas niets uit. Zijn baasje heeft zelf ernstige beperkingen in haar mobiliteit en merkte dat de zorg voor Olivier steeds moeilijker werd. Ze heeft dan ook niet zomaar van vandaag op morgen besloten om afstand van hem te doen. Ze liep al een hele tijd met die gedachte rond, omdat ze wist dat ze hem niet meer kon geven wat hij nodig had. Ze klopte bij verschillende instanties en stichtingen aan, maar kreeg overal een nee. En toen kwam Olivier bij ons terecht. ❤️ We moeten eerlijk zeggen dat we behoorlijk schrokken toen hij hier binnenkwam. We wisten dat hij problemen had met zijn achterpoten, maar al snel zagen we dat ook zijn voorpoten verkrampten. Lopen lukt eigenlijk helemaal niet meer. We hebben meteen een afspraak gemaakt met onze dierenarts. Het verdict was helaas niet goed. Er wordt sterk gedacht aan een stapelingsziekte en daarnaast zijn er aanwijzingen voor een ernstig probleem ter hoogte van de hersenen. We zitten waarschijnlijk al behoorlijk ver in het ziekteproces en de kans dat Olivier nog echt beter gaat worden, lijkt helaas klein. Dat maakt ons verdrietig. Ook omdat we ons afvragen of er eerder meer onderzoek had kunnen gebeuren toen de eerste klachten begonnen. Voorlopig kunnen we alleen doen wat we wél kunnen doen. Olivier is gestart met cortisonen, antibiotica en we hopen daarmee toch nog wat comfort en kwaliteit van leven voor hem te kunnen behouden. En wat een ontzettend lief ventje is hij... Ondanks alles is Olivier nieuwsgierig, vrolijk en dol op aandacht. Hij lijkt geen pijn te hebben en geniet er zichtbaar van wanneer iemand bij hem komt zitten en hem aandacht geeft. Omdat hij niet kan lopen en snel wegglijdt, hebben we voor hem een vloertje met puzzelfoam gemaakt. Daar heeft hij veel meer grip en kan hij zich toch een beetje verplaatsen. Nu gaan we vooral kijken naar alle kleine dingen waarmee we Olivier blij kunnen maken. Een lekker zacht plekje, aandacht, lekker eten, wat afleiding... alles wat zijn dagen net dat beetje fijner maakt. 💙 Want misschien kunnen we zijn ziekte niet meer beter maken. Maar we kunnen er wél voor zorgen dat Olivier zich ontzettend geliefd voelt.