Amina

Lief bijzonder meisje van me,
Je was 2 weekjes oud toen je bij me binnen kwam.
Een stuk kleiner dan je zusjes, zwak, bijna levenloos.
De meldster die jullie bracht zei direct dat jij het zeker niet zou redden...
Ik ging met je aan de slag, je wilde niet drinken, te zwak.
Je knapte langzaam wat op, maar er bleef iets vreemds met je.
Ik merkte dat je ademhaling niet normaal was, mijn gevoel zei dat er iets mis was.
Bij de dierenarts bleek dat je een aangeboren hartaandoening hebt.
Ernstig, maar hoe ernstig kon hij nog niet zeggen.
Dat zouden we later horen, na een cardiologisch onderzoek.
Maar hij betwijfelde of je het tot die tijd zou redden, of je wel ouder zou worden.
Ik moest er rekening mee houden dat je hartje er elk moment mee kon stoppen.
Maar in mijn hart was jij al lang gekropen, daar zat je al heel diep.

En hier zijn we dan, mijn liefste. Vier maanden verder en je bent er nog steeds!
Het was een moeilijke tijd met veel zorgen, want je at slecht, ontwikkelde daarom heel langzaam.
De gedachte je op 1 moment levenloos te vinden verplaatste weliswaar naar mijn achterhoofd, toch bleef ik steeds alert en voorbereid, in zoverre dat kan natuurlijk...
Maar toch was het ook een mooie tijd. Want hoe langzaam het ook ging, ik zag je verder ontwikkelen als een kitten. Een kitten die er WIL zijn!
Dat was belangrijk, want het cardiologisch onderzoek bracht slecht nieuws:
Tussen je hartkamers zit een groot gat, en er zit een vernauwing in je longslagader. Medisch gezien is het een wonder dat je nog leeft...
Of er iets aan te doen is, en wat, dat gaan we later bespreken.
Maar mijn besluit stond al vast: jij blijft de rest van je leventje, hoe lang of hoe kort dat nog mag zijn, bij mij!
De stress van een verhuizing zou teveel zijn voor jouw hartje. Hier ben je gelukkig, meisje, laat dit dan jouw plekje blijven.
Je huppelt en je dartelt hier rond, je bent zo\'n vrolijk meisje. Je bent dol op mij en ik op jou, m\'n hartendiefje. Weet dat je er mag zijn, je bent een prachtig geschenkje.
En wanneer jouw tijd komt, laat ik je gaan. Maar dan weet ik, dat je een gelukkig leventje hebt gehad en alle liefde hebt gekend.
Daar heb ik vrede mee, dat is alles wat telt.
Maar nu denken we daar nog maar niet aan, he Amientje?
Nu genieten we volop van elkaar, elke dag, hopelijk nog heel veel daagjes.
Je bent welkom liefje, ik hou van je...
Je mama Els