Bommel

Lieve Bommel,
Toen jij bij ons kwam, wist je niet goed wat je nu van ons moest vinden. Je zat naast mijn benen te kijken hoe Bengel en Bibi lagen te knuffelen. Zo van: Ik wil eigenlijk ook wel, maar durf nog niet goed.
Opeens had je het door en je bent dan ook een echt knuffelkontje geworden.
Je kwam me hier gisteren op de trap tegemoet, heel uitbundig zwaaiend met je staart en dat motortje ging aan. Echt heel lief. Dat hebben we toch mooi weer samen geregeld hè ventje.
Nu gaat Lieke dat van ons overnemen. Lieke wilde jou zo graag hebben, dat ze zelf met bemiddeling heeft gebeld en naar ons om te komen kijken. Echt heel lief. Ze heeft toen ook een balletje voor je meegenomen, zodat de geur van jullie er al aan zat.
Jij gaat vast nu háár grote knuffelkontje worden en dat gunnen wij je van harte. Jij hebt jouw gouden mandje wel gevonden Bommeltje.  Mijn planten hebben nu weer rust (twee hebben het helaas niet overleefd, maar ja dat hoort erbij hè).
Wij wensen jou dan ook heel veel speelplezier toe in Maastricht. Alle knuffels en aandacht zijn voor jou alleen. Wat een luxe.
Dus als afscheid een hele dikke knuffel van je opvangpapa en -mama Rob en Chantal en natuurlijk ook van je broertjes Bengel en Binky en je zusje Bibi.