Dixie

Dixie, Peuzel en hun al overleden broertje of zusje werden aangetroffen op een bosweggetje. Onze vrijwilligers hebben de hele nacht door post gehouden in het pikkedonker om deze twee katjes te vangen.

Hoi, ik ben Dixie. Ik ben een zwart poesje met een heel klein beetje wit onder m’n kin. Ze hebben mij en m’n broertje onder een stuk plastic gevonden, en gelukkig hebben ze ons meegenomen, want waar we nu zitten is het prima!
Dat wisten we toen nog niet; we waren best bang, en ze hebben veel moeite moeten doen om ons te vangen. Uiteindelijk is het dus toch goed gekomen……nou ja….we zijn er nog niet. Want nu zoek ik  dus nog iemand die mij definitief in huis wil nemen.
Laat ik daarom maar een beetje reclame voor mezelf maken: ik ben best schattig (kijk maar naar m’n foto), ik vind het heerlijk om te spelen, maar ik vind het ook fijn om (luid spinnend) bij je te zitten zodat je me kunt aaien.
Als je me ziet zitten, kom dan eens kennis maken!