Dora

voorlopig niet te reserveren vanwege socialisatie

Dit poesje zwalkte over straat in Lauw en liet haar urine druppelen. We hebben haar snel van straat af gehaald.

Dora zit nu toch al enkele maandjes in de opvang en ze was altijd heel bang en soms ook een beetje boos. Rollende ogen volgden onze bewegingen, 1 verkeerde beweging en je kreeg een mep te pakken. Achter in haar ...keeltje klonk dan een zacht gegrom " Blijf van mij" , was een duidelijk teken.
Maar diep in dat hartje van haar was het verlangen naar streeltjes en aaitjes heel intens. Dan sloten die rollende ogen zich tevreden en ging het ronkmachientje aan.
Door de ruimte lopen deed ze niet, dat was gevaarlijk, besloot ze.
In de bench zagen we haar lichaampje langzaam ontspannen. Ze vertrouwde ons steeds meer. " Jullie zijn zo slecht nog niet" kwam ze achter.
Ze besloot tot wapenstilstand en om eens te zien of het zonder meppen en grommen ook gezellig was.

Hoe gaat het vandaag met ons kleine meisje?
Heel heel goed, vandaag heeft ze een enorme stap vooruit gezet. Ze mag rondlopen in huis en de vier stoelen aan tafel zijn omgetoverd tot haar bunker. De paniek en de angst zijn grotendeels verdwenen uit haar oogjes.
En voor het eerst...... de allereerste keer sinds 2 1/2 maand zet ze stapjes in de buitenwereld, zonder al sluipend onder een kast te rennen.
Het spelletje met de veer is te leuk, haar speelse karaktertje kon ze niet meer beheersen en ze rende en sprong achter haar prooi. Haar opvangmama kreeg een brok in haar keel.
We zijn er nog niet, maar we werken aan haar zelfvertrouwen en ze lijkt het leven plotseling wat minder zwaarmoedig te zien.
Lieve Dora, die camouflage is allemaal niet nodig, je mag er zijn! Je betovert ons met je smaragd groene ogen.