Eja

Dag lief klein meisje,

Zaterdag hebben we jou weggebracht naar jouw nieuwe mama’s. Wat was het afscheid nemen weer zwaar… We wisten al een tijdje dat je zou gaan verhuizen, maar eigenlijk hadden we die gedachte een beetje uit ons hoofd gebannen. De laatste paar dagen voor je vertrek werden we het steeds meer en meer gewaar dat we afscheid van je moesten nemen. En dat was best pijnlijk. Vrijdagavond hebben we jouw koffertje gepakt en die hebben we volgeladen met kusjes en knuffeltjes, voor elke dag eentje. Daarin hebben we ook nog een portie liefde en een stukje van ons hart gestoken. Kleine meid toch, wat was het fijn om voor jou te mogen zorgen. Toen je hier bij ons kwam -zo’n 7,5 maand geleden- was je een klein hoopje ellende, gewoon een zakje botten. Je was zo mager, zo fragiel en zo broos… En moet je nu kijken tot wat een varkentje je bent uitgegroeid.
Je hebt zo’n mooi en lief karakter, wij zijn helemaal van je gaan houden. Maar dat kon ook niet anders, jij bent zo zo zo speciaal. Er zijn al héél wat traantjes gevloeid en er zullen er vast nog wel een aantal vloeien, gewoon omdat we je zo hard missen. Gelukkig komen we je binnenkort al bezoeken, want jouw mama’s zijn ook vriendinnen van ons geworden.
Liefste meid, ga jouw mama’s en broertjes nou maar plagen en hen laten genieten van het ongelofelijke katje dat je bent. Je hebt een speciaal plekje in ons hart, voor altijd. Dikke kus en kriebel op je buikje. Dag lieve meid, het was fijn om jouw opvangmama’s te mogen zijn.

Kus*knuffel*kriebel, je opvangmama’s Diny en Sab