Lorens
Over Lorens
Dag lieve Lorens, jij hebt gelukkig weer een nieuw gouden mandje gevonden bij Monique. Je was helaas teruggekomen bij ons in de opvang, omdat je eerst baasje Yu-Min zo zwaar allergisch bleek.
Je was al ruim twee maanden hier geweest. Je kwam als een erg ondervoed en doodziek klein rood moppie bij ons; je was gevonden in de buurt van een spoorlijn, waar mensen je zomaar gedropt hadden. Je had zwaar niesziekte, en het heeft echt wel enige weken geduurd voordat je daarvan genezen was.
Je trof hier een nog wat kleiner achterneefje, Luigi, en samen met onze eigen Bebica vormden jullie een doldwaas kleutertrio tussen alle grote katten in. Allerlei kattenkwaad haalden jullie met je drieen uit, en als de een weer een nieuw kunstje had uitgevonden, dan moest de rest dat natuurlijk ook nadoen.
Van jullie drieen was jij wel de rustigste. Graag lag jij al lekker op schoot uit te rusten, terwijl de rest nog eventjes doordolde. Alleen als de dierenarts er aan te pas kwam, of als jij thuis weer een van de vele pilletjes moest slikken, dan veranderde jij subiet in een klein bijtend en krabbend fel krengetje, om even daarna je weer spinnend op de bank neer te vleien. Zelfs dierenarts Brecht had moeite om jou een ontwormingstabletje toe te dienen, en dat wil toch wat zeggen.
Toen ben je een maandje weggeweest, maar op Oudejaarsdag kwam je helaas dus terug. Je voelde je wel al weer gelijk thuis hier, en samen met Bebica was het net, of je nooit weggeweest was. Maar omdat het hier in huis toch wel een beetje vol werd, toen ook nog opvangpoesje Moira haar intrede deed, zijn we op zoek gegaan naar een nieuw huisje voor je. Nu kom je bij Monique en haar familie terecht. Ze wonen in een mooi huis met grote tuin, waar je twee hondenkameraadjes en een poezenvriendje gaat krijgen. En ook mag je lekker vaak mee naar zee, dan gaan jullie met zijn alles op stap.
Lieve Lorens, we wensen je heel veel geluk en een hele mooie toekomst toe.
Een hele dikke knuffel van je opvangpapa Martin en opvangmama Ilse, van Tommie, Sunny, Azrael, natuurlijk van je speelmaatje Bebica.
Je was al ruim twee maanden hier geweest. Je kwam als een erg ondervoed en doodziek klein rood moppie bij ons; je was gevonden in de buurt van een spoorlijn, waar mensen je zomaar gedropt hadden. Je had zwaar niesziekte, en het heeft echt wel enige weken geduurd voordat je daarvan genezen was.
Je trof hier een nog wat kleiner achterneefje, Luigi, en samen met onze eigen Bebica vormden jullie een doldwaas kleutertrio tussen alle grote katten in. Allerlei kattenkwaad haalden jullie met je drieen uit, en als de een weer een nieuw kunstje had uitgevonden, dan moest de rest dat natuurlijk ook nadoen.
Van jullie drieen was jij wel de rustigste. Graag lag jij al lekker op schoot uit te rusten, terwijl de rest nog eventjes doordolde. Alleen als de dierenarts er aan te pas kwam, of als jij thuis weer een van de vele pilletjes moest slikken, dan veranderde jij subiet in een klein bijtend en krabbend fel krengetje, om even daarna je weer spinnend op de bank neer te vleien. Zelfs dierenarts Brecht had moeite om jou een ontwormingstabletje toe te dienen, en dat wil toch wat zeggen.
Toen ben je een maandje weggeweest, maar op Oudejaarsdag kwam je helaas dus terug. Je voelde je wel al weer gelijk thuis hier, en samen met Bebica was het net, of je nooit weggeweest was. Maar omdat het hier in huis toch wel een beetje vol werd, toen ook nog opvangpoesje Moira haar intrede deed, zijn we op zoek gegaan naar een nieuw huisje voor je. Nu kom je bij Monique en haar familie terecht. Ze wonen in een mooi huis met grote tuin, waar je twee hondenkameraadjes en een poezenvriendje gaat krijgen. En ook mag je lekker vaak mee naar zee, dan gaan jullie met zijn alles op stap.
Lieve Lorens, we wensen je heel veel geluk en een hele mooie toekomst toe.
Een hele dikke knuffel van je opvangpapa Martin en opvangmama Ilse, van Tommie, Sunny, Azrael, natuurlijk van je speelmaatje Bebica.
Video's
Scroll of dubbelklik om in te zoomen
/
