Max
Over Max
Dit katje werd door ons gastgezin in haar eigen tuin gevonden. Hij lag vreselijk te kreunen en te miauwen en bleek een gigantisch abces in zijn flank te hebben.
Mijn naam is Max,
Op woensdag 23 januari 2013 werd ik gevonden door de kinderen van waar ik nu logeer. Ik had vreselijke honger, dorst en ik had een behoorlijk abces aan mijn flank. Nadat mijn opvanggezin mij naar een dierenarts had gebracht om te controleren of ik was gechipt, wat dus helaas niet zo was, wilde deze dierenarts me ook vrijblijvend verder onderzoeken. Ik ben nog niet zo oud, hooguit 1½ jaar gezien mijn gebit er keurig netjes uitziet. Mijn opvanggezin besloot me in huis te nemen zolang mijn abces verzorgd moest worden in de veronderstelling dat er zich wel iemand voor mij zou melden. Er werden foto’s van mij opgehangen bij de winkelcentrums en in de buurt van de vondst en ook bij de lokale dierenarts. Ook werd het o.a. aan het asiel en bij Amevedi doorgegeven. Na 2 weken geen bericht van een eigenaar zou ik de opvang ingaan bij Zwerfkat in Nood. Dat is nu dus gebeurd en hoef ik niet terug de straat op.
Nu is het volgens mij de bedoeling dat ik mezelf moet gaan beschrijven, dus daar komt ie:
Ik ben natuurlijk een hele mooie jongen, rood met witte aftekeningen. Ik houd van aandacht en van aaitjes, maar oppakken vind ik minder, hoewel ik dit wel toelaat, als ik dan maar niet tegen mijn zin vastgehouden wordt. Maar wanneer er iets moet gebeuren en ik weet dat er een handje voer tegenover staat kun je met mij al wat meer. Ook als je het voer in je handen vasthoud en voor me gaat staan, dan ga ik op mijn achterpootjes zitten en mijn 2 voorpootjes gaan dan de lucht in. Ik ga dan kaarsrecht zitten voer het voer…
Verder heb ik wel een 2 nageltjes omhoog staan van mijn achterpootje en ik weet niet hoe ik daaraan kom. Ze denken dat het wellicht een keer een aanrijding kan zijn geweest, maar dat kan ik me niet herinneren. Ik maak hier kennis met andere katten en honden. De honden vind ik niks aan, dus iemand die me zou willen adopteren kan beter geen honden hebben. Sorry maar daar kan ik niks aan doen…Misschien dat ik er wel aan kan wennen, maar liever niet. Die andere katten zijn wel interessant op een afstand, maar ze komen steeds korter bij en er is ook zo’n kleuterpoes die me steeds uitdaagt. Op zich kunnen we nu goed in 1 ruimte met elkaar overweg, maar spelen doe ik (nog) niet met ze…Wel ga ik ook al bij hun de slaapkamer op.
Ik lig graag in mijn mandje dat mijn opvanggezin speciaal voor mij heeft gemaakt en ik ben een rustige kater. Af en toe word ik uitgedaagd om met een balletje te spelen en de stoffen balletjes vind ik wel leuk, alsook de pingpongballetjes. Ik ga er niet achteraan (dat doet die kleuter wel) maar als het balletje langskomt krijgt het wel een mep, haha…Men denkt dan ook dat ik een binnen kater ben omdat ik zo rustig ben, maar ja, hoe ben ik dan buiten gekomen….Ik weet het niet…
Zoek jij een rustige kater en wil jij me ook dat mandje gunnen, bel of mail dan even met Zwerfkat.