Micky

Dag rakker, jij was ons race-machine in huis. Soms kon je uren slapen op het donskussen in de korf; lekker genietend van het zonnetje. Maar als je dan ook wakker was, dan was het kermis. Jij hebt je broertjes en zusje geleerd dat jullie onder het bed konden kruipen, en ik dan maar zoeken waar jullie waren. Maar je kon ook zo intens genieten van iedere knuffel, aaitje en kusje. En eten…..daar hielp je me wel aan herinneren als het etenstijd was, jij was de eerste die zelfstandig is beginnen eten, wat knap van jou, kerel.

Nu ben je in een gezin terechtgekomen waar er nog een kindje en een baby is. De eerste dag was even wennen voor jou, maar zo een stoere vent als jij heeft daar niet lang problemen mee hé ? Ik weet wel bijna zeker dat ik je nog ga terugzien, want je woont immers niet zo ver van mij af. Tot die tijd jongen, amuseer je in je “nieuwe thuis”, en maak je baasjes net zo aan het lachen en gelukkig als je met ons heb gedaan.

Nog een dikke knuf van je opvangouders Bina en Chris.