Mora

Mora heeft haar gouden mandje gevonden. Ze is gisteren vertrokken.

Na wat ze heeft meegemaakt, heeft ze dit wel verdiend.

Weet je nog? Haar rechter voorpootje werd geamputeerd omdat het niet meer te redden was.

Het moest ook nog tweemaal worden bijgewerkt omdat de wonde niet genas. Maar Mora onderging

dit allemaal zonder morren. Ze bleef een even enthousiaste meid. En dat vierde pootje dat miste ze al gauw niet meer. Achter ons Grise hollen, het was een lust om te zien. Trappen op en af, geen probleem. Kattenkwaad uitsteken, ja hoor. Maar dan kon ze je ook zooooooo lief aankijken met haar grote, groene ogen dat je niet boos kon worden.

Ze vertelde ook constant hele verhalen en vond het ook fijn als je het spel meespeelde. Ze bleef maar geluidjes maken, hoog, laag, soms schril en soms vergezeld van niet mis te verstane lichaamstaal. Aaitjes wilde ze dan, maar alleen van mij.

Ze zal met haar charme en mooie ogen haar nieuwe baasje vlug inpakken en dan zal ze ook daar lekkere brokjes versieren. Maar het is haar zeker gegund. Wij wensen baasje en ons dappere Mora alle succes van de wereld.