Willis

Dag mijn lieve wittekop , wat is het nu stil in huis zonder jouw.
We hebben samen woelige tijden meegemaakt met veel ups en downs. Je kwam met Nieuwjaar bij mij binnen met nog 2 poezenvriendjes van je. Wat was jij toch bang lieverd, wat had men jouw aangedaan, dat je de mensen niet meer vertrouwde?
Maar ik wist dat er ergens diep van binnen bij jouw iets was, en als ik dat kon bereiken……dan had je de “bewuste klik” gemaakt. Het heeft maanden geduurd voor die “klik” er kwam bij je, ontzettend veel geduld heb ik met je moeten hebben, en uiteindelijk vertrouwde je me.
Wat een heerlijk gevoel om dit te mogen meemaken, menige keren stonden de tranen me korterbij dan het lachen. Het doet dan enorm veel plezier om nu te zien wat voor een geweldige kater jij bent geworden. Iedere dag wordt je beetje bij beetje zekerder van jezelf !
Jij hebt dan nog een “duizendste” geluk gekregen, dat je bij een héél leuk gezinnetje bent terechtgekomen, waar ook 2 poezenvriendjes  voor je zijn.  Meerdere vriendjes bij je, en dan ben je zoooo gelukkig !!  Zij begrijpen ook dat je in het begin eventjes tijd moet hebben om te wennen. Meer moet het niet zijn hé lieverd, lekker op je eigen tempo ontdooien….en het komt allemaal goed met je.
Ik mis je geklets heel erg, als je me ’s morgens kwam wakker maken met je pootje aan mijn tenen. Om mij duidelijk te maken dat je honger had, de kopjes en de likjes die ik van je kreeg, ohhhhh…..er zijn nog zovele herinneringen aan je, mijn lieverd !
Het afscheid van jouw was dan ook héél dubbel voor mij !
Vreugde…..omdat je niet je gouden maar je “diamanten mandje” hebt gekregen.
Verdriet….omdat je al een hele tijd bij ons in de opvang zat, en je een deel van ons gezinnetje was geworden. Maar ik gun je het allerbeste lieve schat, jij verdient het als geen ander. Jij hebt een heel bijzonder plekje in mijn hart Willis, vergeten doe ik je nooit…..ik wens je gewoonweg het allerbeste van het allerbeste.
Een kusje op je koppie en een aaitje over je rug,
Van je opvangouders Bina en Chris