Hallo daar,

Mijn naam is Charlie (ja, klinkt chic hè?). Samen met mijn zus belandde ik op een dag in een opvang. Niet echt mijn idee van een droomvakantie, maar goed, je moet wat. Daar kwamen we terecht bij een opvangmama. Superlief hoor… maar ze had ook honden. En laat ik het zo zeggen: ik ben geen fan van natte neuzen en overdreven enthousiast gesnuffel. Dus hup, wij werden lekker boven geparkeerd. Prima, eigen
penthouse!

Na een tijdje begon ik een beetje te ontdooien. Af en toe een kroeltje hier en daar — ik voelde me al bijna een knuffelkoning. Maar toen… plot twist! Verhuizing. En wij konden niet mee. Serieus?

Bij de nieuwe opvangmama begon het avontuur opnieuw: eerst in quarantaine (klinkt spannend, was het ook), en ik was doodsbang. Maar na twee weken ging de deur open en mochten we op ontdekking. Ik dacht: leuk hoor, maar die trap? Dat is mijn fort. Daar heb ik dus nog een paar weken gewoond. Veilig, overzichtelijk, 10/10 aanrader.

Beneden bleek het trouwens best gezellig: allemaal kattenvriendjes! Dus ik besloot voorzichtig af te dalen…om me vervolgens strategisch te verstoppen achter de verwarming. Ideale plek: warm én met roomservice, want mijn opvangmama bracht gewoon eten langs. Luxe leven hoor.

Tegenwoordig loop ik al wat stoerder rond. Ik speel, ik miauw in de keuken als er eten aankomt (prioriteiten!), maar als de voerbak te dichtbij wordt neergezet… HO STOP! Dan blaas ik alsof ik een mini- draak ben. Hé, het is MIJN eten. En ik heb honger. Ik ben niet voor niets een grote kater!

Heel soms snuffel ik voorzichtig aan een hand. Ik zie andere katten denken: “aaien = leuk”, en mijn zus loopt ook al een beetje voorop in het vertrouwen. Ik denk dan: hmm… misschien ooit. Maar rustig aan, mensen, ik ben geen snel type.

Buiten ben ik ook al een paar keer geweest. Superstoer, totdat ik een mens hoor… dan ben ik ineens weer een Formule 1-kat richting binnen.

Mijn opvangmama is trouwens echt een topper, maar ze kan ons helaas niet allemaal houden (al zou ze dat het liefst wel doen). Dus ik ben op zoek naar een lieve, rustige mens (of twee) met heel veel geduld. Iemand die mij de tijd geeft om te wennen. Dan beloof ik dat ik uitgroei tot een gezellige, lieve kater.