Akke

Welkom klein, lief muisje!

Alweer meer dan 2 jaar geleden kwam als kleine kabouter, samen met je zusjes, broertje en mama in opvang. Wat was je toch een bang, klein muisje. Jij was ook altijd rustiger dan de rest van de bende. Als we met het lasermuisje speelde werd je erg snel moe, je ging dan ook echt hijgen als een hondje. Je hartje en longen werden beluisterd, maar er was dan niets te horen. Iets meer dan een jaar geleden, bij je jaarlijkse vaccinatie, kwam daar verandering in, de dierenarts hoorde een hartruisje. We moesten naar een andere dierenkliniek voor een speciale echo van je hartje. Was wel spannend, met ons bange wezeltje. Hoe zou je dat ondergaan? Wat ging je hartje te keer in die vreemde ruimte. Maar je liet wel flink alles gebeuren!

 Je had HCM met als complicatie SAM. Je hartspier is verdikt en je  hartkleppen werken niet meer naar behoren. Bij het eerste onderzoek werd een levensverwachting van een half jaar tot een jaar gegeven. Dat was even slikken…. 

We kregen medicijnen, tips en goede raad mee naar huis en gingen aan de slag. Wat was je nog bang. Aanraken was nog erg eng. De eerste tijd was het vangen om je medicijntjes te geven. Maar toen je door kreeg dat het toch moest gebeuren, onderging je het gewoon. Je lichaampje verstijfde dan wel, maar de pilletjes gingen binnen

Een paar maanden later kwam de controle. Er werd verwacht dat je hartje enorm achteruit zou gegaan zijn. Maar je hebt ons en de arts aangenaam verrast, er was een lichte achteruitgang, de medicijnen deden hun werk. Misschien dat je dan toch nog wel een tijdje min of meer stabiel kon blijven.

Je was nog steeds geen aanraak poesje. Je wilde wel, je keek verlangend als we je zusje, Sietse aaiden. Schoorvoetend ging het vooruit. Je kwam toch wel snuffelen. Na de medicijnen mocht er heel even een aaike gegeven worden. Samen met Sietse ging je eindelijk de woonkamer en keuken verkennen. Je leefwereldje werd ruimer. Maar jullie kamertje bleef wel de veilige haven.

Je zusje werd geplaatst en je was een tijdje van slag. Je liet me nu wel een beetje meer in je wereldje toe. Je zocht wat toenadering. Ook bij Kim werd nu toenadering gezocht, wat een vooruitgang.

Intussen heb je de klik helemaal gemaakt, je geniet enorm van knuffelen. Kneden met de pootjes, snorren en genieten met de oogjes dicht, wat ben je toch een heerlijk ding.

Je bent dikke vriendjes met Matte en Lucy, onze hond, zie je ook wel zitten. Meerit moet nog een beetje bij draaien, maar dat komt wel goed. De rest van de bende heeft jou al lang geaccepteerd.

We weten niet wat de toekomst ons brengt kleine muis, maar we nemen het dag per dag en hopen dat je nog lang bij ons mag zijn. Je bent hier gelukkig en je voelt je geborgen. Voor jou geen verhuis, je hoort hier thuis. Welkom kleine, dappere muis! Welkom Akke!