Babbelot

Babbe Babbe kwam in december 2019 bij ons binnen. We namen haar over van een ander zwerfkattenproject. Ze was angstig en kampte met calici en ernstige tongerosie. In de Villa mocht ze haar gang gaan en omdat ze zo goed at, konden we de medicijnen onder haar eten roeren. Haar bekje bleef echter een groot probleem. We vertelden al over haar interferonkuur, die wonderwel goed aan leek te slaan. De herhalingskuur zou eind deze maand plaatsvinden. Maar de laatste dagen was het weer mis, vreselijk mis zelfs.. Babbe had veel pijn, dus we gingen uiteraard weer meteen met haar naar onze dierenarts. Haar bekje was weer een ravage, iedere keer dat het terugkeerde werd het erger. Onze laatste strohalm hadden we reeds ingezet, er viel niets meer te behandelen. We werden wederom geconfronteerd met een keuze die we liefst niet maken, maar omwille van liefde voor het dier, soms wel moeten maken. Ze mocht niet lijden, ze mocht niet verder afzien. Het zou nooit meer beter worden, dat was heel duidelijk. Haar lichaam kon de ontstekingen niet meer bevechten. De koorts was torenhoog.... We hebben haar rustig laten gaan...doorgaan zou niet eerlijk zijn ten opzichte van haar. Een machteloos gevoel, zoveel gedaan en nog veel meer willen doen, maar we houden van onze katjes en ze zien lijden verscheurt ons hart. "mogen sterven" kan ook een bevrijding zijn. Lieve Babbe, het spijt ons dat we alleen op deze manier jouw pijn konden stoppen. Je hebt fijne periodes in de Villa gekend, daar denken we met veel liefde aan terug. Rust zacht meisje x