Billy 120

Lieve Billy,
Toen je drie weken geleden bij ons binnenkwam, was je nog een klein, bang katertje. Zodra we de deur naar de kamer openden was je nergens te bekennen en zat je verstopt in een van je vele schuilplaatsen. Kort na je kennismaking met Cai, liet je je steeds vaker zien, doch met Cai als harnas. Samen stroopten jullie het hele huis af. De zolder was je favoriete plekje. Zelfs met het warme weer was je daar meestal te vinden.
Je leefde al snel helemaal op en had overal plezier in. Bij elke beweging, sprong die je maakte kondigde je jezelf aan dmv een van je vele verschillende geluidjes. Zo wisten we allemaal: "aan de kant, aan de kant, hier komt Billy".
De medicijnen voor je traanoogjes waren een domper op je vreugde. Het duurde je allemaal te lang en algauw had je dan ook een trucje; zodra we de zalf in de aanslag hadden rende je zo hard als je kon naar de zolder en daar aangekomen racete je weer langs ons naar beneden, naar de woonkamer. En Armand maar achter je aan. Hij heeft nou wel conditie opgebouwd ;-)
's Morgens bij jullie ontbijt stormden jullie op de voerbakjes af, in paniek, op zoek naar het meest gevulde bakjes.  Dit was een moeilijke keuze, beide bakjes waren even vol.
Afscheid nemen van Cai was moeilijk en even waren we bang dat je verdrietig zou blijven. Maar dat duurde gelukkig niet lang. Je had al snel vriendschap gesloten met ons kleine, brutale logeetje Miepje.
's Nachts was je het liefste beestje van de hele wereld. Dicht tegen ons aan liggend, viel je in slaap. Maar voordat je ging slapen tuurde je lang naar Romy's ogen. Je was erg onder de indruk van die knipperende wimpers. Als je niet te
moe was kregen haar oogleden nog een lief en vooral nat kusje van je.
Lieve Billy, we hebben een ontzettend leuke tijd gehad en dat hebben we te danken aan jou. We weten nu dat je goed terecht bent gekomen bij Astrid en Bart. Je woont nu dichtbij ons, dus hopelijk zien we elkaar nog af en toe. Lieve, kleine Billy met je gestreepte, grijze pyjama, het ga je goed.
Dikke knuffel Armand, Romy, Miepje en de rest.

Reactie eigenaar:
Hallo Armand en Romy,
Nou, met Billy gaat het prima. Eerst even een beetje onwennig, maar hij had al snel een plekje gevonden waar hij zich voor ons kon verstoppen.
Na een paar uurtjes werd hij toch wel nieuwsgierig en begon hij de boel te verkennen. Ongeveer alles waar hij op, in, onder of achter kan kruipen heeft hij al ontdekt.
Hij is wel nog een beetje bang als je komt aanlopen, dan vlucht hij heel snel weg. Als je hem echter heel rustig benaderd dan is alles prima en begint hij ook gelijk al te spinnen en kopjes te geven. Een teken dat hij zich toch al een beetje op zijn gemak voelt. We zullen goed voor hem zorgen!!! en natuurlijk zijn jullie van harte welkom als jullie hem nog eens willen opzoeken.
Groetjes Bart & Astrid

Foto bij eigenaar gemaakt