Binky en Batje

Lieve Binky,
Eindelijk een eigen baasje!
Jij hebt een paar weekjes bij ons in de opvang gezeten toen je binnenkwam. We zijn daarna op vakantie gegaan en toen ben je verhuisd naar Janine. Toch wil ik nog graag een afscheidsverhaaltje voor je schrijven. Jij bent namelijk heel speciaal.
Toen je binnenkwam, kroop je helemaal achterin de bench. Je vond alles eng.
Helaas had jij het meest last van je oogjes, dus moest ik je steeds plagen met zalf.
Na een paar daagjes heb ik jullie toch maar laten rondrennen op het kamertje. Ik kreeg langzamerhand het idee dat je daar alleen maar heel depressief van werd. Je leefde inderdaad helemaal op toen je mocht rondrennen. Het was alleen altijd even uitkienen om je te pakken te krijgen, maar het lukte wel!
Na een tijdje begon je zelfs te spinnen als ik je meenam naar de badkamer om je oogjes te verzorgen. Je kroop dan fijn tegen me aan. En toen je eindelijk beter was, kroop je uit je zelf bij me op schoot. En toen kon je er ook geen genoeg van krijgen. Je motortje ging dan heel hard aan.
Je zult het nu wel even moeilijk hebben ventje, jij hebt even tijd nodig om te wennen.
Maar je bent fijn samen geplaatst met Batje. Ik hoop dat je je daar een beetje aan kunt optrekken. Wij zullen jou in ieder geval niet vergeten. Zet 'm op ventje!
Een hele dikke knuffel van je eerste opvangpapa en -mama Rob en Chantal