Blackie

Dit meisje werd in Rekem gevonden. Baasje was verhuisd.

Ik heb een raadseltje voor jullie! Weten jullie wat dat plekje onder mijn kin is? Op de foto kan je het duidelijk zien.
Etensresten? Neen, dat is het niet. Catmilk? Nope, ook niet. Eten en drinken gaat in mijn bekje, niet ernaast! Een wrat? Neen, gekkerd! Mijn huid is zo gaaf als die van een baby. Ik zal het je verklappen. Het is een zeverbel! Grappig hé? Tja, zo ben ik. Als men mij begint te aaien, dan kwijl ik van genot en produceer ik zeverbelletjes. En dan ga ik ook met mijn pootjes kneden. Ik ben wel een beetje kieskeurig want ik wil alleen maar op mijn kopje gestreeld worden. Doe je dit niet, dan krijg je een haal. Tja, voor ik hier terecht kwam, woonde ik een paar maanden buiten. Weet je nog? Ik ben het bungalowkatje met heel veel pech. Mijn eerste baasje overleed en mijn tweede mensje verhuisde naar Italië. Daardoor heeft mijn vertrouwen een flinke knauw gekregen. Bij mensen moet ik nog ontdooien maar met andere katten kan ik heel goed opschieten. Eerst verbleef ik in de quarantaineruimte maar nu woon ik bij Doris en Drup in de Noordpoolkamer. Lekker gezellig samenzijn!

Ik verblijf nu dus al een tijdje in Villa Vagebond en de verzorgers hebben mij verteld dat het tijd wordt om mijn eigen dienaars te zoeken. Ik ben er klaar voor, zeggen ze! Bovendien ligt mijn adoptiecontractje reeds klaar in het kantoor. Alles is reeds ingevuld en ik heb al getekend met een pootafdruk. Er moet juist nog een kriebeltje onder gezet worden door een mensenhand. Dat van jou?
Normaal gezien moet je bij een contract altijd oppassen voor de kleine lettertjes maar niet bij dat van mij hoor. Ik kan je het verzekeren: er staan geen vervelende clausules in. Alles is simpel en klaar!