Bobo

Lieve Bobo,
Als klein ziek en zwak kittentje kwam je bij ons. Samen met je zusje, die een paar uurtjes later stierf. Je andere broertjes/zusjes waren eerder al gestorven dus jij bleef moederziel alleen over. Dat je dat niet beviel was te merken. Je wilde niet eten, niet spelen, niet knuffelen. Je sliep maar en reageerde nergens op. Er zijn heel wat mailtjes over jou geschreven, heel wat mensen dachten mee wat er nu met jou aan de hand was en hoe we jou konden helpen. 
Maar uit jezelf krabbelde je op. Je ging eten, knuffelen, spelen. Er kwam een speelkameraadje voor je bij en toen bloeide je gelukkig helemaal op!
Van een kitten die zo lusteloos was veranderde je in een kleine stuiterbal die vrolijk door het huis huppelde!! Je ging genieten van je leventje!
Nu ben je naar je eigen plekje. Gister kregen we een sms, je had daar al heerlijk geslapen, je baasje vroeg in de ochtend gewekt om te spelen en at prima. Als ze je roepen kom je meteen! Je hebt het daar duidelijk naar je zin. 
Goed zo, jongen, geniet jij maar lekker van je leventje!!! Je hebt het verdiend na zo een moeilijke start!
Wij zijn nu gerust, je zit goed , je hebt je gouden mandje gevonden!! Wij hebben zoveel van jou mogen leren, we zullen je nooit vergeten!!!
Doeiiii Bobo, kleine stuiterbal van ons!!

Je gastgezin, Sonja Kreyns