Charel

Dag onze kleine jongen,
Wat was je toch een ontzettend bang wezentje , toen je ’s avonds met je zusjes bij ons thuis binnenkwam. 3 Dagen heb je je verstopt onder de knuffels in, je wilde niets van me weten, je deed blazen en spuwen, och germe toch. Je mistte je mama enorm, maar had toch al vrij snel door dat ik het goed met je voorhad. Op je eigen tempo heb ik je laten ontdooien. Trouwens, jij bent een katertje die weet wat hij wil en wat hij niet wil.
Ook voor jou duurde het niet lang dat er mensen naar je kwamen kijken. Richard en Monique waren meteen verkocht, je had je dan ook van je beste kant laten zien. Hun dochter Natascha kon niet wachten tot je “klaar” was om naar je gouden mandje te gaan. Ze is je dan ook een paar keer extra komen bezoeken. En dat was goed voor jou, zo kon je al kennismaken met je nieuwe familie.
De dag is aangebroken dat ze je zijn komen ophalen, de hele familie is “dol” op jou. Ik heb al gehoord dat je het flink naar je zin hebt, maar dat je ook wat ondeugend bent aan het worden.
Maar daarom ben jij onze Charel, jij mag dat haha.  Wie kan jou iets ontzeggen hé  schatje ? Ook voor jouw nog een hele dikke knuffel, zet hem op kanjer….ik weet dat je een hele fijne “thuis” gaat krijgen. Zet je angsten aan de kant en laat je lekker verwennen.
Liefs van je opvangouders Bina en Chris x