Charlie

Lief klein ventje toch,
Je keek zo angstig met je broertje Stevie, toen ik jullie op die nare plek heb weggehaald. Maar jij had al snel door dat ik jullie in de watten ging  leggen. En daar maakte jij soms misbruik van hé, kleine rakker. Je zat dan met momenten héél hard te miauwen, dat ik dacht dat er wat met je scheelde. Maar er was niets, je wilde gewoon op schoot of op de arm liggen om getutteld te worden. Daar kon jij toch zo van genieten! Wat hebben Chris en ik ook vaak gelachen met je gekke fratsen. Jij was het kleinste mannetje in huis van de opvangertjes, maar je liet je helemaal niet doen, en gelijk had je. Je bent nu terechtgekomen in een gezin waar geen ander poezenvriendje is, maar ik ben zeker dat je daar evenveel in de watten gaat gelegd worden. Misschien nog wel meer !! Jij bent heel eventjes ziek geweest, en je nieuwe mama heeft verschillende keren gemaild en gebeld omdat ze bezorgd over je was. Of alles oké met je was, als dat geen liefde is ? Vandaag was dan de grote dag dat je opgehaald werd. Het is een dag van blijdschap en verdriet, blijdschap …..omdat jij je verdiende “gouden mandje” hebt gekregen, verdriet…..omdat ik jou moet loslaten. Ik zal je nooit vergeten lieverd, jij en Stevie samen waren echte 2 belhamels. We zullen je heel erg missen, maar we gunnen je een mooi leven bij je nieuwe familie. Zet hem op kereltje….
Een heerlijk kusje  op je koppie van je opvangouders Bina en Chris