Chester

Hatsjie! Oeh, sorry, heb je uhhh een zakdoekje? Hatsjie! Ja, ehh dankjewel!

Sorry, ik zal me even voorstellen, ik ben Chester. U heeft het al door, ik heb een beetje niesziekte. Maareh, geen zorgen, ik slik elke dag braaf mijn pilletjes, dus dat is snel genoeg weer helemaal in orde! Afgezien van mijn niesen af en toe heb ik er zelf ook geen last van hoor.

Momenteel ben ik nog een beetje aan het wennen hier, weet je wel, in huis wonen en met nieuwe vriendjes. Daarom lig ik vooral de hele dag op het mooie rode kussen dat ze hier voor me hebben. Dat ligt superlekker, moet je ook eens proberen!. Vanaf dat lekkere kussentje kan ik de hele kamer bekijken. Bovendien komen mijn opvangmama en papa nu heel vaak langs om met mij te knuffelen als ik daar lig, ideaal is dat! Ik heb wel al ontdekt dat het eten hier lekker is, lekker kattenbrokjes eten samen met mijn grote broers hier, supergezellig joh!  Maareh, van mijn opvangmama moet ik even zeggen dat je erop moet letten dat ik jouw eten ook te lekker vind (bestaat er zoiets als te lekker vinden trouwens?).  Als je bent aan het koken kom ik al eens snuffelen, mmm, dat ruikt lekker! En als het dan klaar is… ooooh.. dat ruikt goed, dat ziet er lekker uit, dan moet ik toch eens gaan proeven vind je niet? Ik snap alleen niet zo goed waarom ze dat hier niet goed vinden, dat is geen katteneten zeggen ze dan, snap je dat nu nog? Dan laat ik weten dat het lekker is, en dan zeggen ze foei Chester, jij hebt eigen brokjes… Mij gaat het de pet te boven hoor!

Zo, volgens mij is het eten klaar, dus als je het niet erg vind, ik ga eens kijken of ze nog iets voor me over hebben gelaten… Ik kan het op z’n minst proberen he?  In ieder geval ga ik wat kattenbrokjes eten, dan even een aaitje halen en dan kruip ik weer heerlijk op mn kussen!

Doei!

Chester