Daantje

Lieve Daantje,

Ik heb je deze week naar je nieuwe baasjes gebracht... met veel pijn in mijn hart.
Maar aan de andere kant met een heel goed gevoel, omdat je na meer dan een jaar bij ons toch echt wel je eigen plekje moest krijgen. Je was hier eigenlijk al thuis met Charlie en Olav, maar met Kiki wilde het gewoon niet klikken. Jullie wilden allebei de vrouw des huizes zijn.
Het heeft ons heel veel moeite gekost om je te laten genieten van het leven.
Nadat Juultje, je broertje, verhuist was, begon je mensen te waarderen, stukje bij beetje.
Ik heb er altijd vertrouwen in gehad dat dit ook daadwerkelijk in jou zat.
Dat er zoveel tijd overheen gegaan is, wil alleen maar zeggen dat jouw gevoelens voor mensen heel ver weg verstopt zaten. Ik weet niet wie jou dit aangedaan heeft en zal het ook nooit weten.
Wat ik wel weet is dat ik geen dag spijt heb gehad, dat ik jou dit vertrouwen terug heb kunnen geven.
En de tijd die je hier gehad hebt is voor jou eerst moeilijk, maar daarna heel mooi geweest.
Je hebt veel overwonnen en ik ben ongelooflijk trots op jou. Ook bij je nieuwe baasjes laat je je al lekker kriebelen en geniet je er ook echt van.
Lieve Daantje, ik ga je nog heel lang missen hier in huis, maar dat weegt niet op tegen het gevoel dat ik je het allerbeste van de hele wereld gun. Ga nu maar lekker genieten van je nieuwe leventje met 2 lieve mensen en je nieuwe vriendje Mickey.
Ik kom je komende week nog even opzoeken, want je woont gelukkig niet zover van mij vandaan.

Dikke knuffel en een kus op je bolletje van je opvangmama Nathalie