Fenna

Gevonden in Buggenhout, later meer info.

Halloootjes iedereen,
 
wat lief dat jullie een kijkje komen nemen op mijn profieltje. Volgens mijn opvangmama's moet ik me nu een klein beetje voorstellen in de hoop dat jij mij leuk en aardig vindt en mij een nieuwe thuis wilt bieden. Ik ben een jonge meid, in de fleur van mijn leven en vol levenslust. Ik ben heel sociaal, hou van knuffeltjes en aaitjes (kijk hiervoor maar eens naar mijn filmpje) en volgens mijn opvangmama's zie ik er niet onaardig uit. Ze vinden me heel speciaal met mijn gekke patroontje op mijn snoet. Op dit moment ben ik nog een beetje gefixeert op eten en ga dan heel gek doen als ik het bordje met natvoer zie neergezet worden. Ik heb namelijk een niet zo'n fijn verleden achter de rug. Ooit heb ik een fijne familie gehad, maar om één of andere reden moesten ze me niet meer. Enfin, veel kan ik me daar niet meer over herinneren, maar wel dat ik bij mensen ben komen aanlopen. Ik zag in de verte een groot alleenstaand huisje waar er licht uit de ramen scheen. Ik had het koud en wilde me in dat huis gaan verwarmen. Ik sprong op de vensterbank en begon achter het glas te huilen en te mauwen. Maar nee hoor, die mensen deden alsof ze me niet zagen. Ik heb daar dagen en dagen voor de deur zitten huilen, bibberend van de koude omdat ik helemaal nat was van de regen en mijn buikje dat rammelde van de honger... Een collega van mijn opvangmama zag mij zitten en wilde mij te eten geven, maar dat verboden de mensen haar. 'Nee, geen eten geven, zo zal ze wel weg gaan, anders blijft ze hier rondhangen' was hun antwoord. De collega van mijn opvangmama kreeg zoveel medelijden met me dat ze naar verschillende asielen gebeld heeft en vroeg of ze me alsjeblieft onderdak wilden bieden. Overal kreeg ze 'nee' als antwoord... Ze heeft dan maar een lijntje uitgesmeten bij mijn opvangmama die me diezelfde dag is komen zoeken. Nou ja, zoeken? Ik ben als een gek naar haar toe gelopen en eindelijk nam zij me in haar armen en nam ze me mee. Daar kreeg ik een warm dekentje waardoor mijn vachtje lekker kon opdrogen en kreeg ik lekker eten voorgeschoteld. Eindelijk eindelijk eindelijk kon ik alleen maar bedenken. En gelukkig maar, want de dag nadien is het beginnen sneeuwen en nu lig ik tenminste lekker voor de warme kachel. Ik hoop dat er ergens een baasje is die mij een thuisje wilt bieden en waar ik nooit of te nooit weg hoef te gaan. Je mag altijd vrijblijvend kennis met me komen maken!
 
Kroelkopje,
Fenna