Freddy

Freddy, je bent weg nu, je bent geplaatst, je bent vertrokken. Je kwam op 4 december 2006 binnen in Buddy Kat (www.buddykat.be) , je was FIV positief getest, m.a.w je was/bent aidsbesmet. Maar Buddy kat stond borg voor jouw leventje en we namen je met alle liefde op in ons 5-sterrenhotel. Alle verzorgers waren op slag verliefd op je: je verschijning, een bonk van een kerel, was indrukwekkend, maar vooral je karaktertje was erg speciaal.
Je genoot met volle teugen in Buddy Kat, je tussenstation. Je was hevig in alle opzichten: je spel was krachtig en fel: lekker happen in onze handen, maar vooral hengelspelletjes waren zeer in trek bij jou. Lekker knuffelen op bed, hevig knedend met je pootjes op onze schoot en een lekker geronk kwam uit je keeltje...mmmm aandacht...daar luste je wel PAP van!
Wanneer je mijn stem ( Sabine) hoorde in de keuken, was je full alert: je ging rechtop tegen de plexiglasdeuren staan en je sloeg met je krachtige patserige poten keihard tegen het raam. Het gedrill ging dwars door het huis. Soms was ik bang dat je het plexiglas funest sloeg en Buddy Kat herbouwd moest worden, maar gelukkig bleef alles HEEL.

Plots kwam er interesse in jou lieve jongen....Rafael....een hele bijzondere jongen uit Brussel. Hij was op slag verliefd op jou. Maar eigenlijk was het NOG specialer.... Rafael voelde onmiddellijk een band met jou, Rafael is nl HIV positief. Er was meteen connectie. Hij wist als geen ander hoe jij je voelde, en jij zult als geen ander jouw baasje gaan begrijpen. Er was geen twijfel mogelijk: Jullie moesten samenkomen en voor altijd samenblijven, samen...
HIV en FIV samen hand in hand, een rode draad in jullie leventje, het moest zo zijn, het kon gewoon niet anders.
Hevig ontroerd waren wij, Buddy kat verzorgers, wat een bijzonder plaatsing, er was maar een half woord nodig. Rafael begreep onmiddellijk hoe het zat, HIV en FIV lopen parallel aan elkaar.
Je hebt nu een nieuwe naam gekregen lieve Freddy: je heet nu Buddy.  Jij zal de Buddy voor Rafael zijn, en Rafael zal jouw Buddy zijn.
Het ga je goed lieve Freddy/Buddy, zorg goed voor jezelf en je maatje, geniet van elkaar en maak er iets magnifieks van!
De lichten zijn gedoofd in Buddy Kat, de verwarming is uitgezet, we hebben even geen gasten....en dat voel raar.
Alle Buddy kat verzorgers: Steffie, Malou, Cindy, Marina, Hanne,Kristof,Vanessa, Sofie en Sabine

Reactie eigenaar
Eerst en vooral willen Buddy en ik, iedereen van Buddykat en sympatisanten bedanken voor de goede zorgen en de vele lieve geschenken die we hebben mogen ontvangen.
Om jullie een beetje een beeld te geven waarom deze adoptie voor mij zo speciaal is...
Ongeveer anderhalf jaar geleden heb ik ook het onprettige nieuws mogen vernemen dat ik te maken had met het verveldende chronische HIV virus.
Moet je beseffen dat op zo een moment je wereld even in elkaar stort, want door veel onwetendheid denk je dat dit je doodsvonnis is. Wel, sta dan nou maar eens stil bij het feit dat wanneer deze lieve gezelschapsvolle poeze-diertjes dat akelig nieuws horen... ze niet veel keuze hebben en een genadeloos prikje krijgen om zogenaamd niet in pijn te moeten leven. Maar niets is minder waar, want of het nu HIV of FIV is... je kan nog perfect in volle gezondheid en met volle teugen van het leven genieten.
Kan je je eigenlijk inbeelden dat de dokters de beslissing zouden nemen mij ook een prikje te geven??? Ik denk het niet! Net daarom werd men hart en ziel geraakt toen ik via buddykat van deze lieve kater het nieuws vernam dat hij nog een liefdevol huisje zocht.
Na enkele mails met Sabine heb ik er dan ook geen seconde over getwijfeld om de stap te zetten en kort daarna stond ik al snel in de dierenwinkel om leuke en lekkere dingetjes voor mijn toekomstige metgezel uit te zoeken.
 
Buddy en ik hebben elkaar een weekje geleden voor het eerst ontmoet en hebben er al met volle teugen van genoten.
Toegegeven het was een hele lange rit, het voelde goed aan om eindelijk thuis te komen en de stress van de reis achter ons te plaatsen...
Zoals we zouden hebben verwacht was het in het begin nogal wat onwennig, maar een bordje met eten deed al vlug het ijs smelten en werd in dank afgenomen met lieve kopstootjes en zalig geronk. Je kan maar niet genoeg krijgen van dat strelen he ;-)
Buddy is het hele appartement rondgegaan om alle hoekjes te besnuffelen en kijken wat zich waar bevond. Je bent een grote kater met veel lef, want met al je moed ging je stoer van de keuken, los door de woonkamer om dan uiteindelijk ook nog eens elk kantje en hoekje van de slaapkamer te besnuffelen.
Niet lang daarna zijn we maar lekker onder de wol gekropen om van een goede nachtrust te genieten.
 
De dag erna (zondag) hebben we helemaal samen gespendeerd zodanig we lekker aan elkaar gewend raakten. De harde realiteit sloeg wel even in al ik je je hartmedicatie geven moest, wat niet zonder krap of stoot ging. Maar... oefening baart kunst en vandaag is het al een routine geworden en neem je gewillig je portie melk waar ik (geniepig) je medicijntjes in heb verwerkt. Je kijkt me nadien ook niet meer beschuldigend aan want met grote happen geniet je daarna van een lekker kommetje eten.
Het voelt ook zalig aan om je zo zien los te komen, want elke dag haal je iets meer kattekwaad uit dan de andere en soms krijg je zulke kuren in je koppie als je met je balletje het hele appartement rond rent en me duidelijk maakt dat ik met je mee moet spelen. Daarna plof je gewillig bij me op de zetel of je gaat als een koning in de relax zetel liggen ofwel vind ik je sierlijk uitgebreid liggend op het bed. Ja hoor, je kan best even lui zijn als ik en enkele uurtjes met mij slapen op het bed (ook als is het overdag :-s ).
We begrijpen elkaar zoals geen ander, je weet wanneer ik rust nodig heb zoals ik weet wanneer jij eventjes van alle geluid weg wil zijn.
Het is een perfect-match en daar hebben we Sabine en heel het buddykat team aan te danken!
Rafael en Buddy