Gwinith en Boyden

Hay, uhmmm mijn opvangmama zei dat ik me even moet voorstellen aan jullie. Ja nou als het moet, dan zal ik maar zeker. T is niet mijn sterkste kant, ik ben nogal een verlegen meisje. Ik vind alles nog een beetje eng. Ik trek me erg op aan mijn broertje Boyden, al moet ik zeggen dat hij ook een held op sokken is. Ja oke, hij durft wel gaan snuffelen aan de handen van onze mensjes, hij zei me dat het niet eng was. Ik heb het dan maar eens geprobeerd en het viel me inderdaad wel mee. Als die hand dan ook nog wat lekkers heeft voor mij, ja nou dan kan ik niet weerstaan.
Ik vind het heerlijk om te ravotten met mijn familie en vriendjes, we hebben hier dolle pret. Knuffelen met mijn broertje Boyden en die knappe gasten, die hier permanent wonen, is ÈÈn van mijn favoriete bezigheden. Mijn mensjes hou ik graag in t oog, ik vind ze wel heel interessant. Ik vind het niet erg als ze langs lopen en ga ook wel nieuwsgierig kijken wat ze aan het doen zijn, maar aanraken vind ik nog  een beetje eng. Soms kan ik gaan kant op en dan willen ze kriebelen. Ik laat het dan maar toe en eigenlijk vind ik het stiekem wel fijn.
Ik kan mooi kirren en praat met mijn vriendjes, mijn opvangmama vindt dat zo schattig. Ze gaat dan met een lief stemmetje tegen me praten, in de hoop dat ik antwoord. Als ik in de stemming ben, doe ik haar dat plezier maar, is dat mens ook weer effe tevree.
Ik ben op zoek naar lieve, geduldige mensen, die me de tijd willen geven om aan te passen. Een thuis waar nog een lief, speels poezenvriendje aanwezig is. Of eigenlijk hoop ik stiekem dat ik samen met mijn broertje Boyden een warm mandje krijg. Een thuis met veel liefde, aandacht en vooral begrip voor mijn terughoudendheid. Een thuis waar ik de kans krijg om op eigen tempo open te bloeien. Ik vind het gezellig in huis, daar voel ik mij geborgen, het is veilig.
Wie geeft mij die kans? Wie weet groei ik nog uit tot de grootste knuffeltante, die je maar dromen kan.
Knipoogje van Gwinnith.