Ibbeltje

Lieve Ibbeltje,

Je kwam in September bij ons binnen als een zwart katertje met gele pootjes ipv witte.
Je was behoorlijk niesziek en je was ontzettend bang. Ondanks je angst liet je je braaf behandelen.
Langzaamaan werd je beter en je kreeg steeds meer vertrouwen in mij en de andere gezinsleden.
Helaas kwam er steeds niemand voor jou en kittens kwamen en gingen, maar jij bleef steeds zitten en had het nakijken. Er groeide een band tussen jou en mij en je genoot van de aandacht en het feit dat je bij ons in bed mocht liggen. Je lag altijd tegen mijn buik aan want dat vond jij altijd zo lekker. Op het moment dat je naar beneden mocht en je niet meer niesziek was, kreeg je te maken met de andere katten in huis en daar was jij helemaal niet aan gewend en je blies tegen iedere kat die ook maar probeerde in je buurt te komen. Maar daar was onze mama Mindy, die zich niet van het stuk liet brengen en jou toch ging likken alsof je haar kitten was en na een paar dagen speelde je met alle katten en dat was mooi. Je leerde snel en je vertrouwen groeide en groeide, net als onze band.
Dan gaat op 2 januari de telefoon en bellen mensen voor je. Ik kan mijn oren niet geloven, maar ze bellen echt voor jou! Na 3,5 maand hier te hebben gewoond krijg jij een gouden mand! Hoewel ik een gat in de lucht kan springen voor jouw heb ik ook een ontzettende brok in mijn keel en laat ze komen…de tranen… Ze komen je de dag erna ophalen en je mag zelfs je naam houden, want je reageert ook op deze naam. Bij de deur, met een brok in mijn keel en een traan of wat in mijn ogen, zie ik nog een glimp van het vervoersmandje in de auto.
Deze lieve mensen gunnen het jou ook, en ik wens je heel veel geluk bij je nieuwe mensen !
Ik ben veel van je gaan houden en ik wens je het allerbeste toe !!!

Ik wacht met geduld op de foto’s die ik nog zal gaan krijgen en ik zal met veel plezier aan jouw terugdenken, je bent een fijn kereltje !

Daag Ibbeltje, mijn lief klein kereltje, het ga je goed !!!

je opvangmama Lilian Wijenberg