Iebel en Noike

Gekke, lieve, grappige Iebel,

ook van jouw vertrek waren we even ondersteboven. Ook jij laat hier een grote leegte achter, want je was echt aanwezig in al je doen. Je was een gekke meid die af en toe zo gek achter een vliegje aan kon zitten, dan was je weer even kitten. Maar speelgoed, nee, daar paste je voor. Als ik computerwerk deed kwam jij steevast tussen het toetsenbord en scherm liggen en dan gaf je af en toe een dikke lik op m’n neus. ’t Zijn de kleine dingen die we missen, want nu had je gegarandeerd -terwijl ik dit verhaaltje typ- me al verschillende likjes gegeven en gekronkeld om op je buikje geaaid te worden. Maar we zijn ook zo blij dat jij een fantastische thuis gevonden hebt. Je was niet het makkelijkste katje dat we ooit in opvang gehad hebben, je kon super lief zijn en zomaar ineens omslaan. En dat vond je nieuwe baasje absoluut niet erg. Toen ze pas binnenkwam zag ze al gelijk hoe jij in elkaar zit en ze heeft daar alle respect voor. We moesten bij jou echt uitkijken naar een super thuisje waar je gewoon jezelf mag zijn en waar er respect is voor jou en dat hebben we bij Gudrun gevonden. En ook jij liet merken dat je Gudrun aardig vond, je sprong in haar armen en gaf haar kusjes. We weten dat je erg gelukkig gaat worden en daar zijn we blij om. Lieve Iebel, we zijn blij dat jij in ons leven bent gekomen en dat we zo’n 6 maandjes jouw opvangmama’s mochten zijn. Word nou maar héél erg gelukkig daar in Duitsland want dat verdien je. We denken vaak aan je lieve meid…

Daaag lieve meid,

je opvangmama’s Diny en Sab