Isa en Thomas

Dag lieve mooie Isa, wat zal ik je missen kleine meid! Jullie waren nog klein toen je bij me binnenkwam. Eerst al weggerukt van de warmte van jullie mama, en niet lang daarna ook van jullie pleegmama moesten jullie het ineens doen met mensenliefde en mensenhanden. Wat hebben jullie gepiept en geschreeuwd om je mama, en wat heb ik een tranen gelaten om haar, want ze moet jullie toch wel gemist hebben. Maar jullie waren stoere kleintjes, jullie weigerden het flesje pertinent en wilden alleen maar zelf eten. Dat ging dan wel met vier pootjes en twee oren in plaats van met je mond, maar dat mocht de pret niet drukken en badderen was eigenlijk best leuk!
Jij was en bent de ontdekker van het stel, je was altijd de eerste die iets nieuws uitvond en je moest overal met je neus bovenop staan. Al gauw was je een stuiterbal die niet te stoppen was zo druk. Jouw nieuwe mensen hadden speciaal voor jou gekozen omdat je zo’n heerlijk stevig karakter hebt, wat natuurlijk goed past bij hun drukke huishouden met de papegaaien. Je kunt daar heerlijk de boel op stelten gaan zetten, rondjes rennen door de woonverdieping en ook nog heerlijk de trap op en af stuiteren!
Jullie nestje was eindelijk eens heel zorgeloos, maar jij hebt me toch wel even hevig doen schrikken. Na een dagje diarree waarvoor je al behandeld werd, werd je plots heel apathisch en zelfs de dierenarts die we ’s nachts bezochten twijfelde of je de ochtend wel zou halen. Maar je bent een sterke meid en na een hele nacht bij je waken werd je ’s ochtends ineens wakker met een luide piep en begon je weer op te krabbelen. Jouw stoere karakter kwam ook hier weer goed van pas!
En nu ben je dan vertrokken, samen met je broertje die maar wát graag met je mee verhuisde naar jullie nieuwe mensen. Jullie zijn echt aan elkaar gewaagd, Thomas laat zich niet ondersneeuwen door jouw pittige karakter. Ik mis jullie drukte, jullie gekke buien, en het is ineens stil in huis. Jullie tweetjes waren toch wel de aanstichters van alle stoeimomenten over mij heen. Nu kan ik ineens ’s ochtends uitslapen en word ik niet gewekt door twee stuiterballen die mijn benen gebruiken als krabpaal en mijn buik als springplank.
Maar jullie hebben een geweldig huisje gevonden. Mellissa en Jeroen hadden al het hele huis speciaal voor jullie ingericht zodat jullie heerlijk rondjes kunnen rennen en omhoog in de krabpalen kunnen klimmen. En binnenkort kunnen jullie ook lekker buiten spelen op het afgezette balkon. Ik weet zeker dat jullie het enorm naar je zin zullen hebben. Je moest even overtuigd raken, maar inmiddels hoor ik dat je je draai al goed hebt gevonden en geniet van je nieuwe leven.
Lieve meid, ik geef je nog een laatste kus op je mooie toetje. Je zusjes en broertje missen je gekke streken. Knuffel van “tante” Flo, en ik kom jullie gauw eens bezoeken!
Judith.