Isolde en Tristan

Lieve Isolde,

Vier maanden geleden kwam je bij ons binnen. Je was geen mensen gewend en doodsbang voor
ons. We mochten niet te dichtbij komen en van aaien was al helemaal geen sprake. Maar wie weet
wat jij daarbuiten hebt meegemaakt? Jouw vertrouwen in mensen zat op een dieptepunt. Je was zo
bang dat we zelfs kort eraan gedacht hebben om een goede boerderij voor je te zoeken. Maar wat
zijn we blij dat we dat niet gedaan hebben! Want na een lange weg van zachtjes praten en veel aandacht,
zag ik hoe je langzaam begon te beseffen dat wij toch nog niet zo eng waren. Je begon ons nieuwsgierig achterna te lopen en vond het leuk om van een afstand te bekijken hoe Tristan zich liet aaien. En toen, ineens, was er die klik. Jouw ruggetje omhoog, staartje in de lucht en de spinmachine aan. Wat waren wij blij. En bij die ene keer bleef het niet. Je kon er geen genoeg van krijgen. Spinnen, kopjes geven, als je maar geaaid werd. Dit alles is nog niet lang geleden. Kort na deze doorbraak was er interesse in jou. Een lieve mevrouw die alle tijd voor jou heeft. En lieve Isolde, wat nog veel fijner is, is dat jouw broertje mee gaat verhuizen! Jullie mogen voor altijd samen blijven. Lieve Iss, dit is jouw kans. We zijn blij dat je zo goed terecht bent gekomen. We hadden niet beter kunnen wensen.

Geniet ervan samen met Tris!

Dikke knuffel,
Tessa en Peter