Ivana

Ola, heykes, hoi hoi…

Wij zijn de olijke, vrolijke kindjes van mama Palma en aangezien we de gezegende leeftijd van + 12 weken bereikt hebben zei ons mama dat het tijd werd om op eigen pootjes te gaan staan.

Maar heumm… we snappen het niet helemaal… Wij staan toch op onze eigen pootjes? Op welke zouden we anders staan???  Gekke mama 

We begrijpen het wel hoor, ze heeft hard genoeg voor ons gezorgd hier in de opvang en dat terwijl mama liefst van al gewoon ergens vrij in een leuke tuin zou vertoeven. Zo binnen zitten is helemaal niets voor haar. We hebben dus besloten om braaf te zijn, niet te veel vragen te stellen en dus onze beste beentjes voor te zetten.

Wij lijken om te beginnen keihard op elkaar !  Heel leuk voor de opvangmama’s, die weten nooit wie de “dader” is wanneer er weer eens kattenkwaad wordt uitgespookt 

Natuurlijk  zijn wij , de zusjes Ivana en Sofia ietsjes kleiner dan onze broers Rio en Luca maar we zijn ook best stoer hoor.   Ik, Ivana ben wat fijner gebouwd maar ik sta mijn mannetje hoor als de broers weer eens onnozel doen. Ik laat mij niet doen! Ben beetje haantje de voorste en ook verschrikkelijk nieuwsgierig.

En ik, Sofia ben dan weer het specialleke. Ik heb iets andere strepen en ben de pechvogel van de hoop. Tja ik ging ook weer eens de stoere chica uithangen. Pfff ik dacht ik zal eens laten zien wat ik allemaal al kan en storm dus de trap op.  Verschiet ik me een ongeluk omdat er een deur opengaat en wat doe ik… jep ikke stoere chica maak een mega sprong naar beneden… Zie je hem al komen? Ja alle katjes komen op hun pootjes terecht…. Ikke dus ook maar precies toch niet helemaal zoals het moest.  2 hele dagen heb ik niets laten merken maar toen kregen de mama’s het toch in het snotje… ik voelde me ook niet helemaal top en mijn pootje…helemaal dik en oh pijntjes! Dus na een bezoekje aan de dierenarts waar ik op de foto mocht  bleek mijn pootje toch wel gebroken te zijn zekers.  En ik kreeg nog minder goed nieuws… 4 weken bench rust !!! OMG had ik toch maar wat meer meisje geweest dacht ik nog.  Dus ja, ik  ben braafjes geweest in de hoop dat alles snel weer beter ging gaan en nu mag ik eindelijk weer  mee spelen, wat heel leuk is en dan vergeet ik soms weer dat ik nog in revalidatie of zo iets ben en wordt ik weer terug op het matje geroepen van hela juffie rustig aan he.. Pffff ik heb een heel zwaar leven 

En nu mogen wij ! Wij zijn 2 schone chicos , heel stoer (hum hum) en met een peperkoekenhartje. Wij , dat is dus Rio en ik Luca, zijn heel goed in doen alsof we van niets bang zijn  Wij rennen, springen, spelen dat het een lieve lust is maar …. Toegeven, we vinden alles wat nieuw is toch ook wel eerst een beetje eng.  Maar ik, Luca ben wel de stoerste van ons 2.  Rio die is , sssttt, dat hij het niet hoort, een beetje een mama’s kindje en rent altijd snel naar haar als we weer van iets verschoten zijn. Ons mama is natuurlijk de veiligste plek ever maar zij stuurt hem telkens weer terug hoor en zegt dan: komaan Rio, jij kan dat. Niets om bang van te zijn, gewoon gaan en spelen en verkennen en genieten.  Alles komt goed mijn kindjes.

En dat is waar alles komt goed. Bij de ene gaat het wat sneller dan bij de andere maar samen staan we sterk.  Knuffelen zijn we momenteel nog niet echt mee bezig, veel te druk met andere dingen. Laserlampjes zijn top ! Muisjes en balletjes, zoveel lol dat wij hebben.

Maar als onze opvangmama’s ons oppakken voor een knuffel…. Altijd beetje spannend maar onze spinmotorkes werken opperbest hoor.  Zo’ n knuffelsessie kan deugd doen.

Zijn jullie op zoek naar een leuke snoet?  Awel, wij zijn er klaar voor.  Liefst natuurlijk verhuizen wij graag per 2, dat is toch altijd wat prettiger en staan we wat steviger op onze 8 pootjes. Mixen kan want wij zien elkaar allemaal graag.

Maar hebben jullie thuis ook nog een leuk jong katje zitten dat een leuk speelkameraadje zoekt… dan gaat dat ook wel lukken.

Liefs en tot snel

Ivana en Sofia

Luca en Rio