Jada

Lieve Jada,
Ik zie jou nog binnenkomen; bellenblazen, onder de vlooien, mager. Dit was half november. We hebben een lange weg met elkaar afgelegd. We begonnen met antibioticakuren en koortsremmers. Daarna ook nog onder de aerosolbak. Je werd beter en je voelde je ook steeds beter. Het was duidelijk dat jij een echte knuffelkont was, je wilt constant aandacht en knuffeltjes en aaitjes.  Als je die niet krijgt dan vraag je daar wel om. Jouw piep-piep-piep