Jelle en Max

Och lieve Jelle toch, wat had jij het moeilijk toen je bij me binnenkwam. Klein hummeltje wist niet hoe hard hij moest grommen en spugen en blazen om mij maar angst aan te jagen. Je zusje gaf het goede voorbeeld, maar jij moest nog niks van mensen weten. Ik liet je maar een paar dagen begaan, en toen je zelf uit de bench kwam stappen heb ik je in mijn armen genomen. Direct wist je dat je daar noooooit meer weg wilde. Die avond hebben we geknuffeld totdat mijn vingers zeer deden, en vanaf dat moment kon jij er geen genoeg meer van krijgen.
Je ontpopte je tot een echte schootkat, een heerlijke knuffel, maar wel een druktemakertje. Waar je eens een dik worstje op korte pootjes was, werd je langzamerhand steeds peziger en inmiddels ben je een heel rank katje met een prachtig patroontje. Druk ja, dat wel. Zeker met Max en je zusje kon je uren door de kamer racen en soms wenste ik wel dat jullie toch eindelijk eens gingen slapen. Mijn nachten waren kort…
Lieve Jelle, je kon niet bij je zusje blijven maar Max is een supergoede vervanger en echt een speelkameraadje en voorbeeld voor je. Dat merkte ik ook wel toen ik je naar je nieuwe huisje ging brengen; je vond het allemaal wel erg spannend, maar je keek naar Max en wat hij durfde deed jij precies na. Laat Max je grote voorbeeld maar zijn, hij is een kanjer! Marieke heeft twee heerlijke knuffels erbij, dat zal je haar gauw genoeg laten merken.
Kleine jongen, ik mis je vreselijk. Je spinnekopje, je warme lijfje, en je volledige overgave. Je hebt het voor elkaar gekregen om vier planten om zeep te helpen, omdat het natuurlijk heerlijke mandjes waren. Jouw eigenzinnigheid zal ik niet snel vergeten. Geniet nu maar lekker van je eigen mandje en van de liefde die Marieke je gaat geven. Je bent een heerlijk ventje! Kusje voor jou, en hopelijk tot gauw!
Judith.