Jenthe

Gevangen op de campus.

Hoooooooi,

Ik ben Jenthe! Ik ben een dapper mannetje, zegt mijn mammie. Ik heb veel en hard moeten oefenen met meester Sam (de papa-poes), maar durf nu lekker dutten op mijn ton, met Sam spelen en álle andere katten kopjes geven! Ik hou van soortgenootjes! Ik wil ze wassen, en knuffelen, en uitdagen om te spelen! Dus als je een maatje voor jouw maatje zoekt, dan ben ik het perfecte plaatje!  ;-)

Ik geef wel eerlijk toe. De schrik is er nog niet helemaal uit. Als er enge dingen zijn, drukke mensen, harde geluiden, dan kruip ik onder mijn zetel en dan zie je me pas weer als de rust is wedergekeerd. Je zal dus voorzichtig met me moeten zijn, en geduld met me moeten hebben. Als ik bij jou mag komen wonen, moet ik alles weer nieuw leren. Maar ik beloof dat ik heel hard mijn best zal doen! En als je mijn taal leert spreken, en het voorzichtig aanpakt, dan mag je me zelfs zomaar pardoes aaien. Hier hou ik er zelfs van om ’s avonds bij mammie in de zetel te kruipen, tegen haar voetjes, om samen naar de mensen op het schermpje te kijken! En als zij dan chipjes eet, dan krijg ik heel af en toe een heel klein stukje van haar hihi, en dat ga ik dan lekker op schoot halen.

Je ziet, ik kom er wel hoor, maar ik zoek een plekje waar de mensen veel geduld en liefde hebben, en waar er een soortgenootje is om veel van te leren en me achter te verstoppen als ik onzeker of bang ben. Heb jij zo’n plekje? Bel je dan met de bemiddeling?

Snuffie!
Jenthe