Jippie

Jippie is teruggekomen in onze opvang omdat ze wel 4 keer een sanitair ongelukje heeft gehad. Op wel zeven maanden tijd. Terwijl een week voordat ze met grote spoed moest terugkomen, het opvanggezin haar nog heeft bezocht en toen is nergens over problemen gesproken. Typisch genoeg is Jippie bij haar gastgezin ook nooit onzindelijk geweest. Ook is het typisch dat de eigenaar niet lang na Jippie's terugkomst op vakantie vertrok.
Wie heeft er wél dat liefdevolle mandje voor Jippie dat ze zo hard verdient?

 

Beste Marcha en beste Nicole met familie,
Morgen is het al weer twee weken geleden dat zij bij ons arriveert is voor de rest van haar nog jong leven.
Ten eerst: inmiddels loopt het bijna perfect………. behalve…… de eerste avond, nadat wij weer gelukkig tehuis waren, was bij Jippie vanzelfsprekend zoiets als paniek te eerst.
Tijdens de rit was ze best vreedzaam en rustig. Heb ze geaaid door de half geopende kattenbakdeur, zachtjes met haar gepraat enz.
Maar as wij binnen kwamen het gewone lawaai van de honden en ik denk dat ze daarvan al ging schrikken. dus heb ik de bak op de tafel of beter de schrijftafel in de woonkamer gezet en te eerst de deur dicht gelaten zo dat ze rustig iets mocht rondkijken.
Dan heb ik de kattenbak gepakt en ben met haar door de beneden woonkamer met aansluitende keuken gelopen (daar ben je snel tot eind omdat wij in een klein huisje zitten!). de trap omhoog en haar daar de ruimte laten zien.
Terug en de kattenbak weer op deze tafel geplaatst. vooral omdat ze vanuit daar makkelijk op de vensterbank mocht springen en toch omhoog zit voor een goede overzicht en – vooral ruimte om te verdwijnen als ze wil.

Alleen - onze kleine Spanjaard met “mucho temperamente” en zijn bovenmatige nieuwsgier kun het weer niet verwachten en begon te blaffen, zijn voorpootjes aan de tafel te plaatsen en dat was uiteindelijk te veel voor Jippie. dus een sprong, beneden of beter achter de tafel en de dikke, zwarte pluchehond verbergen.
Heb ze te eerst ietsjes tot rust laten komen en as de honden op de bank gingen slapen eens voorzichtig gaan kijken hoe ze aan toe was. ze liet zich aaien maar was toch best nerveus en prompt verscheen weer Don, de Spanjaard en ze verdwijn uit de woonkamer naar – ergens in het huis……….. ?
Heb toen bij Snoepje (voormals Brechtje) al moeten leren dat het kleine huisje blijkbaar toch niet zo klein is as men denkt !?!
Vooral niet as men voor een poes op zoek is !!!
En – ik had het al getoond – bij ons in het huis staan alle deuren open (behalve die trap naar de zolder) of zijn er niet aanwezig dus is het gewoon een langere zoektocht.
Uiteindelijk heb ik haar in de kelder opgespoord, beneden de kleine overloop war nog dozen staan en Jippie tussen zat. aldus een boordje met eten en water naar haar toe geduwd en kijk aan: ze had best wat honger en dorst. heb met haar "gepraat" en verder rust gegeven. in de nacht was ik rond alle 2 uur gaan kijken, praten, nieuwe snoepjes aangeboden enz. (jammer was ik vergeten te vragen of ze liever nat of droog voer lekker vind).

Snoepje, zelfs een heel lieve en zachtaardige poes, was geheel verbaasd en overmand van de aanval. maar ik vermoede het was vanwege Jippie meer angst als iets anders dat ze zo reageert hebbt. Om het lang verhaal af te korten: Jippie is in de loop van de a.s. dagen “verhuisd” naar de bovenste verdieping onder het (nog niet geheel betegelt ligbad). daar had ze (in het ligbad, voor de honden!!!) bakjes met droog- en natvoer en water op een mat staan.
Verder is het inmiddels zo een soort “klein rituaal” tussen ons dat ze, as ik net as nu, aan de computer in de bovenste verdieping zit, op mijn schot gaat liggen.

Zelfs een eigen plekje hebbt ik voor haar ingericht in ons kantoortje as ze zich zeg maar niet prettig voelt omdat de honden ook steeds rond mij willen zijn (bekijk het op de bijgaande platjes).
Met de honden gaat inmiddels best goed, onze grotere hond, Cara, ging te eerst alleen maar kijken, hebbt Jippie als aanwezig geaccepteerd en hun lopen langs elkaar alsof het nooit anders was. Jippie laat tegenover Cara geen paniek meer zien en blijft rustig zitten.

alleen Don, de kleine “rebelhond”, bedoelt het niet kwalijk, maar dit wist Jippie nog niet zo geheel. inmiddels is het al vaker gebeurd dat hij bij haar langs leep en niks is gebeurd. dus zij bleef zelfs rustig zitten. een ander keer as hij weer gek moet doen, sprengt hij naar haar toe, zij gaat blazen of grommen of loopt zelfs weg. maar ze komt steeds naar enkele minuten weer terug!!

Ze trok naar ruim een week al steeds meer naar beneden toe, zeg maar vooral op de avond tijdens het eten of tv kijken. Ze gaat steeds vaker haar eigen plekjes opsporen of kijkt daarna uit en gaat lekker rustig liggen en ontspant slapen.

Martine, Andreas en de beestenbol-familie