Jossie

Lieve Jossie,

Voor jou geen afscheid maar een welgemeend welkom thuis :). Je bent een heel bijzonder ventje, met een bijzondere macht over mijn hart. Jouw volledig mislukte lijfje heeft extra verzorging nodig, omdat je dat niet zelf kunt. Jouw hersentjes werken niet helemaal zoals het hoort. Maar door dat alles ben je alleen maar nog leuker. We hebben heel wat te stellen gehad met je ontwikkeling. Je zat niet alleen jezelf in de weg, ook mijn handen, armen, benen en eigenlijk elk bloot stukje kwam in aanmerking voor jouw scherpe draculatanden of jouw lange nagels. Spelen kun je enkel op jouw manier, lopen ziet er typisch uit. Rennen en springen kun je helemaal niet, klimmen echter als de beste. Maar vooral bezie je de wereld vanuit je eigen perspectief. Je hersentjes werken een beetje anders, dus ontdek je de wereld elke dag een beetje opnieuw. En hoe! Zelfs als de wereld heel donker is, tover je nog een lach op mijn gezicht.

Jossie, ik heb al die tijd gedacht dat ik je wel kon laten gaan. Moest laten gaan, net als al die andere katjes die jou voorging. Het werd met de dag moeilijker, maar ik hield mezelf voor dat het me wel zou lukken. Jij gaf mij duidelijke signalen dat je niks van andere mensen moest weten maar o zo graag met mij knuffelde. Je wierp je altijd voor mijn voeten, in de hoop dat je me kon overtuigen. Ik overtuigde mezelf bijna. Maar gelukkig heb je me tot inkeer weten te krijgen. Jij gaat nooit meer weg. Jij wil mij, en ik word zo blij van jou. Jij houdt van mij, ik hou van jou. Voor altijd.

xxx Judith