Karel

Karel.
Wat zullen we je missen. Onze grote knuffel Karel. helemaal verwaarloosd was je toen je bij ons kwam, maar je vertrouwen in ons mensen was toch nog steeds aanwezig. Je schrok wel van ieder geluidje maar voor mensenhanden was jij niet bang. Eerst werd je bijna helemaal kaal geknipt om al die klitten uit je mooie
langharige vacht te krijgen, maar dat vond jij helemaal niet erg. Lekker, al dat geknuffel, gekam en geknip. Jij pruttelde maar door van het begin tot het einde.
Toen ook nog alle medicijnen voor het abces en daarna de operatie en enting.
Niets kon jou nu nog van je stuk brengen. Alles heb je met veel gepruttel doorstaan. Steeds zekerder werd je van jezelf, je werd een echte stoere bink. Die geluiden konden je ook niet meer storen. Toen kwam de dag dat er mensen voor jou kwamen en je vond het heerlijk. Je was op slag verliefd op je nieuwe baasjes en met je geknuffel en gepruttel heb je ook meteen hun hart gestolen. Ik weet zeker dat je daar een heel goed tehuis gevonden hebt waar je alle aandacht krijgt die je als geweldige kater verdient.