Karel

Karel en Lilly werden afgestaan door een mevrouw die naar een rusthuis is verhuisd en haar katten niet mee kon nemen.
 

Kareltje, het is jouw beurt! Jij mag je voorstellen. Doe maar iets excentriek want jij bent ook een specialleke!

‘Kay, hier komt 'em! A horse, a horse, my kingdom for a horse!

Dit bekende zinnetje komt uit Shakespeare’s Richard III. Maar weten jullie wat dit eigenlijk betekent? Wel, ik heb het eens gegoogled en het is: “een sterke wens van iets dat relatief simpel of goedkoop is, in vergelijking met een koninkrijk dat op dat moment niet veel waarde heeft”.

Ik zit nu al een tijdje in Villa Vagebond omdat mijn vorige baasje naar een appartement verhuisde en ik begin het eerlijk gezegd wel een beetje beu te worden. Daarom schreeuw ik het van de daken: “een mandje, een mandje, mijn koninkrijk voor een mandje!” Begrijp me niet verkeerd. Hier in de opvang heb ik al een mandje en ik word hier heel goed verzorgd maar ik wil meer. Dit is slechts een tijdelijk mandje. Ik wil een, je weet wel, forever mandje! Het hoeft geen duur mandje te zijn. Eigenlijk ben ik al content met een kartonnen doos met daarin een lekkere, zachte fleece. Meer heb ik niet nodig. Meerdere dozen zijn natuurlijk ook welkom! Dan kan ik daar een kasteel van maken zoals de echte King Richard er eentje bezat. ‘Camelot castle’ dat moet je eens googlen joh! Dat wil ik ook wel! Wat heb ik jou te bieden? Mijn koninkrijk! Materialistisch stelt dit niet veel voor. Ik heb weinig bezittingen maar mijn inborst daarentegen... die is onbetaalbaar. Ik heb liefde in overvloed en ik ben uiterst aanhankelijk. Deze kwaliteiten wil ik met jou delen maar maar ik eis wel een tegenprestatie namelijk, dat forever mandje! Hebben we een overeenkomst? Staat dit mandje in jouw kasteel? Kom je eens kennis maken? Mijn adoptiecontractje ligt al klaar en de inkt van mijn pootje is al lang droog. Er moet juist nog jouw kriebeltje onder. Snap je hem?

Ik wacht op jou!

Dikke poot,

Karel (vanaf nu King Richard, Ritchie voor de vrienden)