Karlijn en Arthur

Lieve Karlijntje,
Maanden heb ik voor je gezorgd, maanden hebben we met volle teugen van je genoten.
We snapten maar nooit dat niemand voor jou belde, want jij was echt HET perfecte katje! Nou, bijna perfect dan, want ik zal nieuwe rolgordijnen moeten kopen. Als een aapje hing je aan de gordijnen en klom je behendig omhoog en keek je triomfantelijk vanuit de reling naar beneden: je had het geflikt!
Elk draadje van het gordijn is gesprongen!
Anderen kwamen binnen met dode muisjes, groot-klein, jij pakte ze allemaal af en liep ermee weg. Luid grommend omklemde je de dode muis tussen je kaakjes en wij moesten niet proberen het muisje af te pakken.
Je keek graag televisie en ook alle verwikkelingen op internet bekeek je vol spanning.
Jij wist als geen ander dat er een kattenluik bestond en dat die deur betekende: de weg naar buiten... Ik heb je meerdere malen moeten achtervolgen naar buiten!
Maar wat een lekkere friemel ben je toch, als we je aanraakte ging die ronkmachine aan. En Arthur was je grote broer, je vriend, je maat voor het leven. Nu mogen jullie voor altijd samenblijven lieve spring-in-het-veld.
En weet je wat nou zo leuk is? Je woont maar 1 straatje verder! Dus ik kan je zo op komen zoeken... Peter ook, want Peter vond jou: Het mooiste katje OOIT
Dag lieffie, veel plezier bij Els en Tom, en geniet over een paar maandjes van de weilanden om  je heen!!!
Kus van Sabine en Peter en Dagmar