Kiki 101

Lieve Kiki,
De timing is misschien erg slecht, maar Peter en ik hebben er enige tijd al uitvoerig over gesproken. Per toeval, tussen alle omstandigheden door, hadden we al besloten dat je bij ons mocht blijven wonen.
Je bent chronisch ziek. Je zal waarschijnlijk niet zo lang leven, omdat je al een maand lang gedwongen gevoerd wordt door ons. Het lukt je niet om zelfstandig te eten, omdat je zware neurologische problemen hebt. En dit zal niet overgaan: niet over een maand, niet over twee maanden. Het is iets wat zal blijven. Je bent nog zo jong, maar jouw leventje ziet er niet bepaald rooskleurig uit. Je bent onplaatsbaar meiske. We kunnen jou onder geen enkele noemer plaatsen, dit is iets wat nog een hele tijd gaat duren: pufjes, slikproblemen, benauwdheid en braakneigingen. Dit hoort bij je neurologische problemen. Je blijft gewoon lekker bij ons wonen. Onze Guus zal jou, vanuit de regenboogbrug gadeslaan en je wijzen op je "baldadige gedrag". Guus zal over jou waken, net zoals hij zal waken over ons. Blijf bij ons, we gaan gewoon verder, zoals we altijd gedaan hebben. Tijd zal het leren. Guus is accoord.
Sabine en Peter