Kiran

Lieve kiran,
Opeens ben je er niet meer. Je hebt je eigen huisje gevonden.....maar dit huisje voelt nu wel een beetje leeg.
We missen je geklop op elke gesloten deur.  We kijken nog steeds achterom wanneer de buitendeur open gaat....maar je staat er niet. De vensterbank is leeg en Pip en Wolf snappen er niks van.
Je bent een hele tijd bij ons geweest en jij hoorde hier eigenlijk wel een beetje. Dat jij geplaatst zou worden...ach vast niet.
En toen kwamen Marjolein en Daniel hier bij je kijken. Helemaal verliefd. Je sprong zelf het mandje in en weg was je.
Bij je nieuwe gezinnetje kun je lekker naar buiten en over een tijdje ook vast zonder tuigje. Je mag door het hele huis struinen en er zijn geen gesloten deuren. Jouw paradijsje, dat weten we, maar toch.
Lieve ouwe dikke knufflbeer, we missen je en zullen je zeker nooit meer vergeten.
Heel veel liefs van Tom, Julie, Michiel en Lianne.
Een neusje van Wolf en een likje van Pip. Oja, en ook de groetjes van Feebee.