Lelie

Onze vrijwilligers vonden dit nestje naast een drukke baan.

 
Dag lieve kleine Lelie,
Toen je in opvang kwam was je het verlegen meisje. Je hield niet zo van aaitjes, en dacht dat elke uitgestoken hand je pijn zou doen. Na je sterilisatie kwam de ommekeer. Je was zo in de war, dat je pas in mijn armen eindelijk uitgeteld in slaap viel, net als je drie stoere broers. Vanaf die dag vertrouwde je me met je leven. Maar lieve meid wat heb je last gehad van die operatie. Een paar dagen later werd je weer onder narcose gebracht om opnieuw te hechten, en een paar dagen later lieten de draadjes alweer los. Jij bleef nochtans flink. Je liet je verzorgen, droeg hippe pakjes toen het superwarm was, en bleef van je wondje. Mijn kleine flinke meid. De laatste twee nachten mocht je bij ons in het grote bed slapen. Dat mag niet snel, want dat vindt Luna niet fijn. Maar je was zo’n flinke meid geweest en werd door je broertjes geplaagd met je hippe pakje, dat ik het toeliet. Liefje, ik zal je missen. Wees dapper, vertrouw je nieuwe mammie en pappie maar, ze zijn reuzelief en zijn door mijn strenge selectie gekomen. Ze houden van je sinds dag 1.
Ik weet zeker dat je goed terecht komt dame’tje, maar toch: ik zal je missen!
Dikke zoen!
Je opvangmama