Lilly

Karel en Lilly werden afgestaan door een mevrouw die naar een rusthuis is verhuisd en haar katten niet mee kon nemen.
 

Lilly, kom je eens wat over jezelf vertellen? Doe maar lekker pretentieus en hautain!

Omdat mijn baasje naar een appartement verhuisde, belandde ik in Villa Vagebond en toen ik hier aankwam gingen de mondhoeken van de verzorgers naar boven en die bleven zo úren staan. Hun hart ging verschrikkelijk tekeer en bonkte in hun keel. Hun ogen kregen een waterige blik en een ieniemienie traantje werd weggepinkt. Het enige wat ze konden zeggen was: ‘Oooh! Aaah! Wat is ze überschattig!” Ach ja, ik kan dit heel goed begrijpen hoor. Heb je al eens naar mijn foto gekeken? Je zou voor minder in zwijm vallen. Ik ben voorzien van een prachtig tricolor jasje met een speciaal patroon. Ik stond dan ook op de eerste rij toen schoonheid werd uitgedeeld. (Sorry broertjes en zusjes voor het ellebogenwerk van toen, maar ik moest en zou het mooiste vachtje hebben.) En zie je die fonkelende oogjes? Die weerspiegelen mijn innerlijke schoonheid: lief, zachtaardig, charmant, attent, gracieus, aimabel, hartveroverend, vertederend en zo kan ik nog even doorgaan. Elk positief adjectief dat je in de Dikke Van Dale vindt, het is op mij van toepassing! Nee hoor, ik overdrijf niet! Vraag maar aan mijn personeel. Moet je wel even mailen of bellen hé?! Dan kunnen we eens kennis maken. ‘Kay?

Groetjes,

Lilly