Lobke
Over Lobke
Dag Lobke, mijn kleine piepeloes.
Dit afscheidsverhaaltje liet erg lang op zich wachten. Als ik een verhaaltje schrijf, is het afscheid zo reëel, zo definitief. Na al die jaren opvangen wordt afscheid nemen er echt niet makkelijker op...
Lobke, ik vergeet nooit hoe je in ons leven kwam. Kim was gezellig een avondje uit met vrienden. Toen ze naar huis wilde komen merkte ze jou op, jouw leventje werd zuur gemaakt door een stel dronken jongelui. Ze vonden het een spelletje om jou te bekogelen en op te jagen. Kim belde naar huis om hulp, dat werd opgemerkt door één van de jongeren en de aandacht was even niet op jou gericht. Dat was jouw kans om te ontsnappen, je ging schuilen onder een bouwwerf. De jongeren maakten zich uit de voeten, ze wisten natuurlijk niet wie er aan de andere kant van de lijn hing, in politie hadden ze geen zin.
We hebben de kooi opgesteld naast de bouwwerf en gingen in de auto wachten, gelukkig was je honger erg groot en liep je nog redelijk snel in de kooi. Daar zat je dan, ineengedoken rillend als een espenblad. Vlug een doek beschermend over de kooi en naar huis. Midden in de nacht nog een veilig nestje voor je gemaakt op ons kamertje. Dat nestje bekoorde je niet je stoof weg op de hoogste kast. Oké dan maar daar een beschut plekje maken, met eten, drinken en ja ook maar een kattenbak naar boven. Daar zat je dagen, bevend van angst. De volgende stap was een kast lager, onder een dekentje op een gourmet-bankje. Dan was het tijd om naar de woonkamer te verhuizen, ja dan maar de bench in MET bankje en al. Daar zat je dan onder je dekentje. Je kreeg interesse in de andere poezen en als het donker was, durfde je al eens komen piepen .De bench stond open, maar je kwam er niet uit. Na weken vond ik het welletjes dat je steeds onder je dekentje zat, ik plooide het zo, dat er nog maar een klein schuilhoekje was. Je kwam eindelijk uit de bench en de bank werd jouw veilige plek. Eerst onder een kussentje gedoken, maar toch al vrij snel gewoon op de bank. Je verstijfde nog erg veel, maar we konden je wel aaien en proberen je vertrouwen te winnen. Gelukkig was eten je alles, op etenstijd kon er altijd meer. Met het nodige geduld en hulpmiddeltjes, werd jouw trauma minder en je ging zelfs spelen met de andere katjes, je ging je toch een beetje gedragen als een jong katje, al moet ik zeggen dat je toch te rustig bleef voor jouw leeftijd. Je begon wel duidelijk open te bloeien, we wisten dat we op goede weg waren met jou, eindelijk na al die maanden, kon je toch weer genieten van je leventje.
Een lieve dame had interesse in Yorick (ook een opvangertje), er werd een afspraak gemaakt. Jij trok ook haar aandacht en stiekem was ze al onmiddellijk verliefd op jou, kleine piepeloes. We vertelden jouw verhaal en dat je nog tijd nodig had. Dit gezinnetje vond het helemaal geen probleem om jou de nodige tijd te geven, je was het meer dan waard.
Onze dierenarts had jou in een proefproject met een voedingssupplement opgenomen, een middeltje dat onder andere angst aan pakt. De periode van 1 maand was nog niet om, dus er werd een plaatsingstijdstip afgesproken na het verstrijken van die periode, je zou dan ook nog even na plaatsing op het supplement blijven, om de verhuis makkelijker te laten verlopen.
Amai kleine piepeloes, wat heb je ons versteld doen staan, na nog geen week genoot je van kroelen en lag je graag bij je vrouwtje op schoot, geweldig!!! Ik moet eerlijk bekennen dat ik stiekem jaloers was…
Lobke, je was ons prutske, ons piepeloes, onze ieniemienie, ons prutsjiewutsjie, ons klein breekbaar meisje… We hebben je zo goed mogelijk proberen te begeleiden om het vertrouwen in de mensen terug te krijgen, ik denk dat het ons toch een beetje gelukt is. Geniet nu van je gouden huisje meisje, geniet met volle teugen, je hebt het echt verdiend. Ik heb nooit een katje meegemaakt als jou, je was erg moeilijk te doorgronden. Maar na lang zoeken is er toch iets gevonden wat jou geholpen heeft om je angst opzij te zetten en weer te genieten van je leventje. Lobke ik ben blij dat ik jou mocht leren kennen, je was nooit een last, je hebt ons dikwijls vertederd. Je zit voor altijd in ons hart kleine meid, vergeten doen we je nooit of te nimmer.
De berichten die ik gekregen heb zagen er veelbelovend uit, met jou komt \'t goed, dat is een pak van mijn hart, mijn kleine prutsewuts is goed terecht gekomen. Het ga je goed lieve meid!!!! We zie mekaar weer, schatje, we komen je nog bezoeken, dat is beloofd!!!
Een zacht zoentje op je kopje en een aaike over je ruggetje en nog een neusje van je speelmakkertje Yorick.
Tot ziens, lief meiske,
Marina en Kim
Reactie eigenaar:
Goedemorgen,
Het gaat heel goed hier, ze is dikke vrienden met mijn andere kat DJ, en doen alles samen. Ze slapen samen onder de tafel op haar kussentje, ze spelen de hele nacht (dodelijk vermoeiend hahaha) En DJ heeft zelfs een soort prrrt waarmee hij haar roept. Hij had dat geluid nooit gemaakt, maar als hij dat doet komt Lobke. Ze wil niet zoveel kroelen meer, maar zit samen met DJ op de krabpaal met grote ogen alles te volgen, ze zijn echt dikke vrienden.
Omdat ze niet zo dol is op het hondje staan haar eten en kattebak nog steeds onder de tafel, waar ze \"veilig\" is. De oudere poes Cooper interreseert het allemaal niet veel en gaat haar eigen gangetje. Ze is toen het zo lekker weer was even met DJ op het balkon geweest, maar vond dat toch te druk. Voor het raam naar buiten kijken doet ze de hele dag.
Lobke maakt ook een soort geluid, maar ik weet niet hoe ik dat moet noemen, het is een geluid wat de ratjes maken, waar ze de hele nacht naar kan kijken. DJ zit haar ook gewoon uren te wassen, het is zo vreemd, of ze al heel lang samen zijn.
Dus geen zorgen, het gaat hier heel goed.
groetjes Nathalie
Foto gemaakt bij de eigenaar:
Dit afscheidsverhaaltje liet erg lang op zich wachten. Als ik een verhaaltje schrijf, is het afscheid zo reëel, zo definitief. Na al die jaren opvangen wordt afscheid nemen er echt niet makkelijker op...
Lobke, ik vergeet nooit hoe je in ons leven kwam. Kim was gezellig een avondje uit met vrienden. Toen ze naar huis wilde komen merkte ze jou op, jouw leventje werd zuur gemaakt door een stel dronken jongelui. Ze vonden het een spelletje om jou te bekogelen en op te jagen. Kim belde naar huis om hulp, dat werd opgemerkt door één van de jongeren en de aandacht was even niet op jou gericht. Dat was jouw kans om te ontsnappen, je ging schuilen onder een bouwwerf. De jongeren maakten zich uit de voeten, ze wisten natuurlijk niet wie er aan de andere kant van de lijn hing, in politie hadden ze geen zin.
We hebben de kooi opgesteld naast de bouwwerf en gingen in de auto wachten, gelukkig was je honger erg groot en liep je nog redelijk snel in de kooi. Daar zat je dan, ineengedoken rillend als een espenblad. Vlug een doek beschermend over de kooi en naar huis. Midden in de nacht nog een veilig nestje voor je gemaakt op ons kamertje. Dat nestje bekoorde je niet je stoof weg op de hoogste kast. Oké dan maar daar een beschut plekje maken, met eten, drinken en ja ook maar een kattenbak naar boven. Daar zat je dagen, bevend van angst. De volgende stap was een kast lager, onder een dekentje op een gourmet-bankje. Dan was het tijd om naar de woonkamer te verhuizen, ja dan maar de bench in MET bankje en al. Daar zat je dan onder je dekentje. Je kreeg interesse in de andere poezen en als het donker was, durfde je al eens komen piepen .De bench stond open, maar je kwam er niet uit. Na weken vond ik het welletjes dat je steeds onder je dekentje zat, ik plooide het zo, dat er nog maar een klein schuilhoekje was. Je kwam eindelijk uit de bench en de bank werd jouw veilige plek. Eerst onder een kussentje gedoken, maar toch al vrij snel gewoon op de bank. Je verstijfde nog erg veel, maar we konden je wel aaien en proberen je vertrouwen te winnen. Gelukkig was eten je alles, op etenstijd kon er altijd meer. Met het nodige geduld en hulpmiddeltjes, werd jouw trauma minder en je ging zelfs spelen met de andere katjes, je ging je toch een beetje gedragen als een jong katje, al moet ik zeggen dat je toch te rustig bleef voor jouw leeftijd. Je begon wel duidelijk open te bloeien, we wisten dat we op goede weg waren met jou, eindelijk na al die maanden, kon je toch weer genieten van je leventje.
Een lieve dame had interesse in Yorick (ook een opvangertje), er werd een afspraak gemaakt. Jij trok ook haar aandacht en stiekem was ze al onmiddellijk verliefd op jou, kleine piepeloes. We vertelden jouw verhaal en dat je nog tijd nodig had. Dit gezinnetje vond het helemaal geen probleem om jou de nodige tijd te geven, je was het meer dan waard.
Onze dierenarts had jou in een proefproject met een voedingssupplement opgenomen, een middeltje dat onder andere angst aan pakt. De periode van 1 maand was nog niet om, dus er werd een plaatsingstijdstip afgesproken na het verstrijken van die periode, je zou dan ook nog even na plaatsing op het supplement blijven, om de verhuis makkelijker te laten verlopen.
Amai kleine piepeloes, wat heb je ons versteld doen staan, na nog geen week genoot je van kroelen en lag je graag bij je vrouwtje op schoot, geweldig!!! Ik moet eerlijk bekennen dat ik stiekem jaloers was…
Lobke, je was ons prutske, ons piepeloes, onze ieniemienie, ons prutsjiewutsjie, ons klein breekbaar meisje… We hebben je zo goed mogelijk proberen te begeleiden om het vertrouwen in de mensen terug te krijgen, ik denk dat het ons toch een beetje gelukt is. Geniet nu van je gouden huisje meisje, geniet met volle teugen, je hebt het echt verdiend. Ik heb nooit een katje meegemaakt als jou, je was erg moeilijk te doorgronden. Maar na lang zoeken is er toch iets gevonden wat jou geholpen heeft om je angst opzij te zetten en weer te genieten van je leventje. Lobke ik ben blij dat ik jou mocht leren kennen, je was nooit een last, je hebt ons dikwijls vertederd. Je zit voor altijd in ons hart kleine meid, vergeten doen we je nooit of te nimmer.
De berichten die ik gekregen heb zagen er veelbelovend uit, met jou komt \'t goed, dat is een pak van mijn hart, mijn kleine prutsewuts is goed terecht gekomen. Het ga je goed lieve meid!!!! We zie mekaar weer, schatje, we komen je nog bezoeken, dat is beloofd!!!
Een zacht zoentje op je kopje en een aaike over je ruggetje en nog een neusje van je speelmakkertje Yorick.
Tot ziens, lief meiske,
Marina en Kim
Reactie eigenaar:
Goedemorgen,
Het gaat heel goed hier, ze is dikke vrienden met mijn andere kat DJ, en doen alles samen. Ze slapen samen onder de tafel op haar kussentje, ze spelen de hele nacht (dodelijk vermoeiend hahaha) En DJ heeft zelfs een soort prrrt waarmee hij haar roept. Hij had dat geluid nooit gemaakt, maar als hij dat doet komt Lobke. Ze wil niet zoveel kroelen meer, maar zit samen met DJ op de krabpaal met grote ogen alles te volgen, ze zijn echt dikke vrienden.
Omdat ze niet zo dol is op het hondje staan haar eten en kattebak nog steeds onder de tafel, waar ze \"veilig\" is. De oudere poes Cooper interreseert het allemaal niet veel en gaat haar eigen gangetje. Ze is toen het zo lekker weer was even met DJ op het balkon geweest, maar vond dat toch te druk. Voor het raam naar buiten kijken doet ze de hele dag.
Lobke maakt ook een soort geluid, maar ik weet niet hoe ik dat moet noemen, het is een geluid wat de ratjes maken, waar ze de hele nacht naar kan kijken. DJ zit haar ook gewoon uren te wassen, het is zo vreemd, of ze al heel lang samen zijn.
Dus geen zorgen, het gaat hier heel goed.
groetjes Nathalie
Foto gemaakt bij de eigenaar:
Scroll of dubbelklik om in te zoomen
/
