Lonneke

Lonneke Hier zit ik met tranen over mijn wangen en neem afscheid van mijn kleine muis. Gisteren had ik je voor het laatst in mijn armen. Mijn klein bang vogeltje dat me leerde vertrouwen. Ik kon je troostend op schoot nemen en dan genoten we samen. We hebben samen diepe waters doorzwommen. Samen gestreden bij elke terugval. Je kwam ziek en met een flink trauma binnen. Je was mishandeld door hangjongere. We verzorgden je wonden aan de buitenkant, maar zorgden tegelijk voor de letsels binnenin. Je was uiterlijk mooi, maar vanbinnen zowaar nog mooier. Ondanks je slechte ervaring stelde je je bange hartje open en kreeg ik toegang.  Het geluk was echt niet voor je weg gelegd. Telkens we een mijlpaal bereikten gebeurde er iets waardoor we weer kilometers achteruit gegooid werden. Je streed moedig en raakte ook het nieuwe probleem weer te boven. Tot nu de laatste weken. Het noodlot sloeg nu echt meedogenloos toe. De strijd was niet meer te winnen. Hoe graag ik ook weer deze strijd samen met jou gestreden en gewonnen had. Het heeft niet mogen zijn. Jij en ik stonden machteloos tegenover deze vijand. Met een zwaar gemoed reden we onze laatste rit. Met lood in de schoenen droeg ik je de praktijk binnen. Je kreeg een roesje terwijl je in mijn armen lag. Je bent rustig ingeslapen, je hoofdje tegen me aan gevleid.  Ach Lonneke, kleine Lonnepon, mijn muisje. Het doet onzettend veel pijn. Het gemis is zo groot. Je was klein van gestalte, mijn klein prutske. Maar je laat een mega grote pootafdruk na op mijn hart. Ik mis je rare loopje. Je roepen als je even je weg kwijt was. Je eindeloze kopjes geven. Je aandoenlijk snoetje dat me vragend aankeek als je zin had in een melkje. Je eigenwijze snoet als je het niet eens was met het gebeuren. Je had karakter dat heeft je ook door menig probleem heen geholpen. 9 september 2016 kwam er een hulproep op advies binnen. 1 november 2016 was je eindelijk gevangen en werd je bij ons in opvang gebracht. Zo teer, zo broos en hulpeloos. En je vond meteen de weg naar ons hart. Lonneke het was een eer om jou te leren kennen. Ik had nog zo graag veel langer met jou door het leven willen gaan. Kim en ik hebben je lief kleine meid. Maandag kom je weer thuis. Er schittert nu een prachtige, heldere ster aan de hemel, daar straal jij verder mijn meisje. Dag lieverd, ooit neem ik je weer in mijn armen……..