Manu en Jitske

Vandaag kreeg Manu terug groen licht voor adoptie. Dit keer was afscheid nemen een stuk makkelijker. We verwelkomen Manu namelijk in ons eigen gezin.
Ons Nounouke werd begin januari geplaatst samen met Nala en Alfred, maar Manu dacht er anders over, Manu was het echt niet eens met de verhuis.  Manu kwam dus terug in opvang. Manu heeft al menig maal aangegeven dat ie bij ons wil blijven, hij hoort hier gewoon thuis. Hij is dikke maatjes met ons Grijsje en klikt ook goed met onze andere poezenbeesten en onze grote lobbes Wodan.
Manu manneke, we hebben je boodschap begrepen, je moet nooit meer verhuizen, jou plekje is hier bij ons. Lief, gek sulletje, je bent meer dan welkom!!!!!!
Nunu, de band met jou was toch al sterk, we hebben jou zelf gevangen bij de grote Molaktie, je was erg ziek, ging zelfs een paar keer in shock. We hebben samen geknokt voor je leventje en al die vechtlust is beloond. Je hebt het gehaald en je bloeide open. Je hebt een zachtaardig karaktertje, maar je bent nog terughoudend, aanraken is nog eng. Jij krijgt je tijd jongen, ik weet zeker dat ik je op een dag gewoon zal mogen aaien, zonder dat je in je schulp kruipt.
We genieten van jou elke dag, je druilerige blik, je koddige speelmomenten, je knuffelpartijen met Grijsje en zoveel meer……
We willen jou geen verhuis meer aan doen en vooral we willen jou niet meer missen, je hoort gewoon bij ons!!!!!
WELKOM MANU !!!!!!
Marina, Kim en Sven