Maya
Over Maya
Marijn en Maya gaan op zoek Er was eens, in een knus land (eigenlijk gewoon in ons land met regen, sneeuw) een bijzonder koppel: Ridder Marijn en Prinses Maya.Ze stonden bekend in het hele kattenrijk om hun prachtige manen. Zo glanzend, dat de glazen muiltjes van Assepoester verbleekten bij hun aanzicht. Rapunzel uit haar toren keek en mompelde: Oke... respect.
Maar nog bekender was hun band… want deze twee waren voor altijd met elkaar verbonden.
Ridder Marijn was stoer. Echt stoer.Hij liep met opgeheven staart, borst vooruit, en keek andere katten aan alsof hij wilde zeggen:“Dit is mijn koninkrijk. En die mand is van mij. En die ook. Eigenlijk alles.”Maar… zodra Prinses Maya in beeld kwam... stoere ridder weg. Een ridder die veranderde in een troetelbeertje. Dan begon hij haar te wassen (geen haarconditioner nodig) en ging hij naast haar liggen en hield hij haar in de gaten alsof zij zijn kroonjuweel was.Prinses Maya was lief. Zacht. Rustig. Een echte zen-kat.Samen slapen deden ze bijna elke dag. Soms lepeltje-lepeltje, soms met een pootje hier en een staartje daar. Heel romantisch. Het was eigenlijk elke dag Valentijnsdag met een werkeloze Cupido. Bedenk er gerust wat roze hartjes omheen.
Hun manen vereisten natuurlijk onderhoud. De hofkapper (de mens met de borstel) kwam regelmatig langs. Marijn deed dan alsof hij het allemaal niet nodig had, maar genoot stiekem. Maya lag er rustig bij, vooral als er zacht tegen haar gepraat werd en… tromgeroffel… snackjes in het spel waren.Ze droomden samen van één ding:Een eigen paleisje, zonder andere katten, zonder honden, zonder concurrentie. Gewoon zij twee, hun mensen, een bank, een bed, en minstens 78 knuffelmomenten per dag.Want ja… ze waren knuffelig. Speels. Aanhankelijk.
Maar wie hen samen adopteert, krijgt geen gewone katten… nee nee…Je krijgt twee gouden snoetiepetoeties, ofwel: een ridder en een prinses, inclusief levenslange liefde, wasbeurten en koninklijke gezelligheid.En zo leven Ridder Marijn en Prinses Maya…hopelijk snel…
nog lang en gelukkig…
bij jou?
Maar nog bekender was hun band… want deze twee waren voor altijd met elkaar verbonden.
Ridder Marijn was stoer. Echt stoer.Hij liep met opgeheven staart, borst vooruit, en keek andere katten aan alsof hij wilde zeggen:“Dit is mijn koninkrijk. En die mand is van mij. En die ook. Eigenlijk alles.”Maar… zodra Prinses Maya in beeld kwam... stoere ridder weg. Een ridder die veranderde in een troetelbeertje. Dan begon hij haar te wassen (geen haarconditioner nodig) en ging hij naast haar liggen en hield hij haar in de gaten alsof zij zijn kroonjuweel was.Prinses Maya was lief. Zacht. Rustig. Een echte zen-kat.Samen slapen deden ze bijna elke dag. Soms lepeltje-lepeltje, soms met een pootje hier en een staartje daar. Heel romantisch. Het was eigenlijk elke dag Valentijnsdag met een werkeloze Cupido. Bedenk er gerust wat roze hartjes omheen.
Hun manen vereisten natuurlijk onderhoud. De hofkapper (de mens met de borstel) kwam regelmatig langs. Marijn deed dan alsof hij het allemaal niet nodig had, maar genoot stiekem. Maya lag er rustig bij, vooral als er zacht tegen haar gepraat werd en… tromgeroffel… snackjes in het spel waren.Ze droomden samen van één ding:Een eigen paleisje, zonder andere katten, zonder honden, zonder concurrentie. Gewoon zij twee, hun mensen, een bank, een bed, en minstens 78 knuffelmomenten per dag.Want ja… ze waren knuffelig. Speels. Aanhankelijk.
Maar wie hen samen adopteert, krijgt geen gewone katten… nee nee…Je krijgt twee gouden snoetiepetoeties, ofwel: een ridder en een prinses, inclusief levenslange liefde, wasbeurten en koninklijke gezelligheid.En zo leven Ridder Marijn en Prinses Maya…hopelijk snel…
nog lang en gelukkig…
bij jou?
MAYA WORDT SAMEN GEPLAATST MET MARIJN !
Scroll of dubbelklik om in te zoomen
/
